«پتروشیمی بوعلی ماهشهر دچار حریق شد.» خبر مثل بسیاری از اخبار حوادث حوزه کار کوتاه بود. اما آتش آن چنان زبانه کشید که یک هفته تمام، خبرها بریده‌بریده و دلهره‌زا دست‌به‌دست شدند و یکی از فاجعه بزرگ‌تری می‌گفت و دیگری از مهار حادثه. ماجرا اما تمام شد و آتش خاموش. احتمالا چند ماه دیگر پتروشیمی کار را دوباره از سر می‌گیرد. اما همچنان یک اما باقی می‌ماند و آن ایمنی محیط کار است. صحبت از هفت نفر حادثه‌دیده و مجروح در این حریق شده است که احتمالا از کارگران این مجتمع و یا کسانی هستند که در پی مهار آتش بوده‌اند. از سوی دیگر همین پارسال بود که کارگری فداکار با جان خود بازی کرد و نگذاشت پتروشیمی دیگری به کام آتش برود. آن موقع هم زیاد از ایمنی محیط کار گفتیم، اما قصه باز تکرار شده است. شاید یک‌بار برای همیشه باید این موضوع را حل کرد. اگرچه نمی‌توان جلوی وقوع هر حادثه‌ای را گرفت اما حوادث محیط کار با این حجم از تکرار و رخداد، حتما پیش‌گیری‌پذیرند. فراموش نباید کرد که در محیط کار، حادثه کمتر یعنی کارگر مجروح کمتر، یعنی خانواده‌ داغدار کمتر...