printlogo


ترس تنهایی

«تنها بودن» برای افراد مختلف معنای متفاوتی دارد. برخی افراد می‌ترسند بدون شخص خاصی یا گاهی بدون حضور هر شخصی در مجاورت خود، تنها بمانند. نیاز به حضور آدم‌ها از فردی به فرد دیگر متفاوت است. عده‌ای احساس می‌کنند که باید در یک اتاق با شخص دیگری حضور داشته باشند اما برای برخی دیگر، همین که کسی داخل خانه یا ساختمان باشد کافی است. شاید تا به‌حال برای‌تان پیش آمده که از تنهایی ترسیده باشید. اتوفوبیا به معنای ترس از تنها ماندن است. البته نه احساسی که برای چند دقیقه و به‌طور زودگذر دارید. همه ما در کودکی از تنها ماندن ترس زیادی داشتیم و به اشکال مختلف از آن اجتناب می‌کردیم. اما گروهی از مردم بار سنگین این ترس را تا بزرگسالی با خود حمل می‌کنند و از تنها ماندن با خویشتن خویش ترس زیادی دارند. اگر پای صحبت این اشخاص بنشینیم، مشاهده می‌کنیم که به‌خاطر فرار از تنهایی، وقت خود را با دوستانی می‌گذرانند که از هم‌نشینی با آن‌ها هیچ لذتی نمی‌برند، یا از روی اجبار ساعت‌ها با تلفن صحبت می‌کنند تا مجبور نباشند با خود رو‌به‌رو شوند یا بلافاصله پس از وارد شدن به آپارتمان خود، تلویزیون یا رادیو را روشن می‌کنند تا سکوت فضا را پر کنند. حتی در برخی موارد مشاهده شده که فرد فقط به‌خاطر ترس از تنهایی اقدام به ازدواج یا مادر شدن کرده است. کسانی چنین تصور می‌کنند که به‌خاطر اجتماعی بودن و نشاط زیادی که دارند، از احساس تنهایی گریزان هستند و حتی گاهی به این موضوع افتخار هم می‌کنند، اما این ترس می‌تواند کیفیت زندگی فرد را تحت‌تأثیر قرار داده و به اتخاذ تصمیمات غلط مانند یک ازدواج نا‌مناسب یا فرزندآوری در شرایط نا‌مساعد منجر شود. بنابراین، ترس از تنهایی می‌تواند یک اختلال روانشناختی باشد که نیاز به درمان دارد. اتوفوبیا یک اختلال اضطرابی خاص است که در صورت ابتلا به آن از موقعیت‌هایی که در آن تنها هستید می‌ترسید. اتوفوبیا اضطراب ناشی از جدا شدن از دیگران است. فرد مبتلا به این فوبیا لزوماً مجبور نیست از نظر جسمی تنها باشد تا علائم را تجربه کند. اختلال مذکور شامل ترس مداوم، غیرمنطقی و بیش از حد از یک شیء یا موقعیت خاص می‌شود. فرد درگیر با فوبیای خاص از سوژه ترسناک خود دوری می‌کند و در صورت مواجهه با آن، دچار اضطراب شدید می‌شود. در بیشتر موارد، روان‌درمانی به تنهایی در درمان اتوفوبیا یا ترس از تنهایی موفق است. اما گاهی اوقات دارو می‌تواند در کاهش علائم فرد مفید باشد تا بتواند از طریق روان‌درمانی بهبود یابد. متخصص مراقبت‌های روانی ممکن است در ابتدای درمان، دارو تجویز کند. همچنین ممکن است درمانگران به شما توصیه کنند که از داروها در موقعیت‌های کوتاه‌مدت خاص یا نادر استفاده کنید. برای افراد مبتلا به اتوفوبیا، نیاز به بودن یک شخص دیگر، مانع از داشتن یک زندگی شاد و سازنده می‌شود چون آن‌ها دائماً در ترس از تنهایی زندگی می‌کنند.