آزمایشات ادواری کارگران
غربالگریهای سلامت شغلی به حفظ ایمنی و بهرهوری همه کارکنان در محل کار کمک میکند. همچنین مهم است به یاد داشته باشید که حمایتهای قانونی، هم برای کارمندان و هم برای کارفرمایان در این زمینه وجود دارد. آزمایشات ادواری باید در این حوزهها انجام شوند:
آزمایش موادمخدر : آزمایش موادمخدر ممکن است بزاق، عرق، مو یا ادرار کارگر را از نظر وجود موادمخدر آزمایش کند.
معاینه فیزیکی معمول: معاینه فیزیکی معمول یک ارزیابی کلی از سلامت کلی کارگر است. پزشک معمولی ممکن است معاینه فیزیکی شغل را انجام دهد یا کارفرما یک پزشک را انتخاب کند. پزشک معمولاً رفلاکس، بینایی و شنوایی کارگر را آزمایش میکند و از او سؤالات کلی در مورد سلامتی میپرسد. گزارشهای این بخش نیز در مبحث الزام انجام دادن آزمایشات ادواری جایگاه ویژهای دارند.
سلامت قلب: احتمال دارد معاینه فیزیکی کارگر شامل آزمایش سلامت قلب در محل کار بوده یا لازم باشد کارگران آن را جداگانه تکمیل کنند. پزشک حاضر در محل کار با گوشی پزشکی خود به ضربان قلب کارگر گوش میدهد، نبض او را گرفته و فشارخون را بررسی میکند. همچنین ممکن است یک آزمایش خون برای اندازهگیری سطح کلسترول، سدیم یا پتاسیم او انجام دهد.
تستهای توانایی بدنی: تستهای توانایی بدنی میتوانند استقامت بدنی، قدرت، انعطافپذیری یا سرعت پرسنل را ارزیابی کنند. این تستها شامل دویدن، انجام تمرینات ساده مانند فشار دادن یا بلند کردن مقدار معینی از وزنه است. معمولاً فقط در صورتی از کارگر خواسته میشود که تست توانایی بدنی را تکمیل کند که شغل او مستلزم داشتن آمادگی جسمانی باشد. برای نمونه بخشی از الزام انجام دادن آزمایشات ادواری برای پلیس یا کارمندان مشغول در انبار این مورد را در بر میگیرد.
آزمونهای روانشناسی: غربالگری سلامت شغل براساس تحلیلهای روانشناختی، میتواند به اشکال مختلف انجام شود. برخی آزمونها نسبتاً ساده هستند، مانند آزمونهای شخصیت یا استعداد که کارفرمایان برای درک بهتر سبک کاری و تواناییهای کارگر از آنها استفاده میکنند. درمانگران یا روانشناسان ممکن است تستهای روانشناختی دیگری را انجام دهند. این تستها در مورد سلامت عاطفی، سابقه افسردگی یا موقعیتهایی که کارگر را مضطرب میکنند، خواهند بود. کارفرمایان معمولاً از این نوع غربالگریهای سلامت روانشناختی شغلی استفاده میکنند تا بدانند که آیا برای مراقبت از سلامت روان محیط کار به امکانات معقولی نیاز دارند یا خیر.
آزمایش موادمخدر : آزمایش موادمخدر ممکن است بزاق، عرق، مو یا ادرار کارگر را از نظر وجود موادمخدر آزمایش کند.
معاینه فیزیکی معمول: معاینه فیزیکی معمول یک ارزیابی کلی از سلامت کلی کارگر است. پزشک معمولی ممکن است معاینه فیزیکی شغل را انجام دهد یا کارفرما یک پزشک را انتخاب کند. پزشک معمولاً رفلاکس، بینایی و شنوایی کارگر را آزمایش میکند و از او سؤالات کلی در مورد سلامتی میپرسد. گزارشهای این بخش نیز در مبحث الزام انجام دادن آزمایشات ادواری جایگاه ویژهای دارند.
سلامت قلب: احتمال دارد معاینه فیزیکی کارگر شامل آزمایش سلامت قلب در محل کار بوده یا لازم باشد کارگران آن را جداگانه تکمیل کنند. پزشک حاضر در محل کار با گوشی پزشکی خود به ضربان قلب کارگر گوش میدهد، نبض او را گرفته و فشارخون را بررسی میکند. همچنین ممکن است یک آزمایش خون برای اندازهگیری سطح کلسترول، سدیم یا پتاسیم او انجام دهد.
تستهای توانایی بدنی: تستهای توانایی بدنی میتوانند استقامت بدنی، قدرت، انعطافپذیری یا سرعت پرسنل را ارزیابی کنند. این تستها شامل دویدن، انجام تمرینات ساده مانند فشار دادن یا بلند کردن مقدار معینی از وزنه است. معمولاً فقط در صورتی از کارگر خواسته میشود که تست توانایی بدنی را تکمیل کند که شغل او مستلزم داشتن آمادگی جسمانی باشد. برای نمونه بخشی از الزام انجام دادن آزمایشات ادواری برای پلیس یا کارمندان مشغول در انبار این مورد را در بر میگیرد.
آزمونهای روانشناسی: غربالگری سلامت شغل براساس تحلیلهای روانشناختی، میتواند به اشکال مختلف انجام شود. برخی آزمونها نسبتاً ساده هستند، مانند آزمونهای شخصیت یا استعداد که کارفرمایان برای درک بهتر سبک کاری و تواناییهای کارگر از آنها استفاده میکنند. درمانگران یا روانشناسان ممکن است تستهای روانشناختی دیگری را انجام دهند. این تستها در مورد سلامت عاطفی، سابقه افسردگی یا موقعیتهایی که کارگر را مضطرب میکنند، خواهند بود. کارفرمایان معمولاً از این نوع غربالگریهای سلامت روانشناختی شغلی استفاده میکنند تا بدانند که آیا برای مراقبت از سلامت روان محیط کار به امکانات معقولی نیاز دارند یا خیر.