printlogo


تغذیه بیماران مبتلا به سل

تغذيه خوب و مناسب اختلال عملكرد ايمني را اصلاح می‌كند. برخی مكمل‌هاي غذايي از عفونت سل جلوگيري به عمل می‌آورند. رژيم غذايي مسلولان همانند غذاي بقيه افراد سالم و عادي است و فقط بر دريافت مواد غذايي معيني تأكيد بيشتري دارد. بعضی از این مواد غذایی عبارت اند از‌: 

 غذاهای حاوی پروتئین 
شاید بتوان گفت از مهم‌ترین مشکلاتی که بیماران مبتلا به سل در طول دوره درمان با آن مواجه می‌شوند، تحلیل عضلانی ناشی از کاهش اشتها و کاهش وزن است. از این‌رو، چنین بیمارانی باید روزانه منابع غذایی سرشار از پروتئین دریافت کنند تا هم انرژی از دست رفته بدن‌شان را جبران کنند و هم کمتر با مشکلاتی مانند تحلیل عضلانی روبه‌رو شوند. به این بیماران پیشنهاد می‌شود هر روز یک عدد تخم‌مرغ آب‌پز وکاملاً سفت بخورند و مصرف روزانه لبنیات یا گوشت‌های کم‌چرب را فراموش نکنند. گوشت سینه مرغ، گوشت بوقلمون، بلدرچین و کبک جزو بهترین منابع دریافت پروتئین برای این افراد است. ضمن اینکه توصیه می‌شود افراد مبتلا به سل در کنار پروتئین‌های حیوانی، مصرف پروتئین‌های گیاهی مانند سویا، محصولات سویا، حبوبات و غلات سبوس‌دار را هم در برنامه خود بگنجانند. 

 آنتی‌اکسیدان‌ها 
دریافت آنتی‌اکسیدان‌های قوی، یکی از بهترین راه‌های تقویت سیستم ایمنی بدن و کوتاه کردن طول دوره درمان در افراد مبتلا به سل است. آنتی‌اکسیدان‌های قدرتمند که دریافت روزانه آن‌ها به افراد مبتلا به سل توصیه می‌شود، ویتامین (A)‌، ویتامین (C) و ویتامین (E) هستند. این ویتامین‌ها در حجم بالا و قابل‌قبولی در مواد غذایی مانند پرتقال، انبه، کدو حلوایی، هویج، گوجه‌فرنگی، بادام، پسته، فندق، بادام هندی، بادام‌زمینی، گردو، کنجد، تخمه آفتابگردان، تخمه کدو و بذر کتان یافت می‌شوند.

 غذاهای با تراکم کالری بالا 
همان‌طور که گفته شد، یکی از مشکلات پیش‌روی افراد مسلول، کاهش وزن و ضعیف شدن بدن در اثر مصرف طولانی‌مدت داروهای آنتی‌بیوتیک است. احتمال دارد این افراد در طول دوره درمان با کاهش اشتهای شدید مواجه شوند و این مسئله وزن و توان فیزیکی یا روانی آن‌ها را کاهش دهد. به همین دلیل توصیه می‌شود این افراد در طول درمان‌ از مواد غذایی کم‌حجم و پرکالری مانند موز، شیره انگور طبیعی، شیره‌خرما، کره بادام‌زمینی بدون شکر، غلات صبحانه و پوره سیب‌زمینی مخلوط با شیر استفاده کنند.

 ویتامین‌های گروه (B) 
ویتامین‌های گروه (B) ازجمله ویتامین‌های مؤثر در بهبود شرایط جسمانی و روانی افراد مبتلا به سل هستند. این ویتامین‌ها علاوه بر تأمین انرژی جسمانی، شرایط روانی مانند افزایش شادابی، بالارفتن خلق‌وخو و افزایش تمرکز در این بیماران را بهبود می‌بخشند. معمولاً بیماران مبتلا به سل به‌دلیل ضعف ناشی از مصرف طولانی‌مدت آنتی‌بیوتیک‌ها به‌طور هم‌زمان با عوارض جسمانی و روانی مواجه می‌شوند و در این دوران اهمیت دریافت کافی ویتامین‌های گروه (B) دوچندان خواهد شد. این بیماران می‌توانند ویتامین گروه (B) را به‌صورت روزانه از طریق مصرف غلات سبوس‌دار، مغزهای خام، دانه‌های خام، انواع ماهی و گوشت مرغ دریافت کنند.

 مصرف روزانه روی 
یکی دیگر از ریزمغذی‌های ضروری برای بدن افراد مبتلا به سل، ماده معدنی روی است. این ماده معدنی مفید می‌تواند هم به پیشگیری از تحلیل عضلات کمک کند و هم شرایط جسمانی و روانی مطلوب‌تری برای بیماران در طول دوره درمان به وجود بیاورد.