نظریه آدامز چیست؟
انگیزش کارکنان و افزایش رضایت آنها مسئله مهمی برای سازمانها و کسبوکارهاست. بیانگیزگی کارکنان پیامدهای مختلفی ازجمله کاهش بهرهوری، افزایش قطع همکاری و مهمتر از همه ضعف عملکرد و سود سازمان را بهدنبال میآورد. ابزارهای مختلفی برای افزایش انگیزه کارکنان وجود دارد. در سال ۱۹۶۳، یک روانشناس آمریکایی به نام جان استیسی آدامز، نظریه برابری آدامز را ارائه کرد. این نظریه درباره تعادل بین تلاش کارکنان (ورودی) و پاداشی صحبت میکند که برای آن دریافت میکنند (خروجی). ورودی معادله، پشتکار، مهارتها و علاقه را دربرمیگیرد. خروجی میتواند شکلهای مختلفی مانند حقوق، به رسمیت شناختن و دامنه مسئولیت داشته باشد. تعادل مناسب بین ورودی و خروجی موجب رضایت کارکنان و در نتیجه افزایش انگیزه و افزایش بهرهوری بیشتر میشود. نظریه آدامز بعد از گذشت بیش از ۵۰سال، هنوز هم کاربردی است. درک این نظریه برای سازمانها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا به ایجاد ساختار سازمانی اثربخش کمک میکند. در ساختار اثربخش، کارکنان تشویق به انجام متعهدانه و مشتاقانه وظایف میشوند. این نظریه تأثیر برخی عناصر نامحسوس را بر رویکرد کارکنان به شغلشان و چگونگی انجام آن تأیید میکند. به عقیده آدامز اگر کارکنان احساس کنند که آوردهشان بیشتر از دریافتیشان است، انگیزهشان را از دست میدهند.