امـروز و فـردای صنعت لوازم خانگی
محمدرضا محمدی دانیالی رئیس هیأتمدیره انجمن صنایع لوازم خانگی ایران
بعد از سال ۱۳۹۷ و به دلیل تحریمهای مضاعف آمریکا، شرکتهای لوازم خانگی مثل شرکتهای کرهای از بازار ایران رفتند. از آن به بعد تولیدکنندگان داخلی با سرمایهگذاری و همکاری بیشتر توانستند جای خالی شرکتهای خارجی را از نظر کمیت و کیفیت پر کنند. از سال ۹۸ به بعد رشد تولید رخ داد و رشد چهارماهه اول امسال نسبت به چهارماهه اول سال قبل ۱۵ درصد افزایش داشته، اما مشکلات این صنعت مثل بقیه صنایع است؛ مشکلات تحریم، نپیوستن ایران به (FATF) و درنتیجه مسائل و مشکلات مبادلات بانکی، مشکلات شاخصهای کلان اقتصادی مثل بالا بودن تورم و نرخ پایین رشد اقتصادی که باعث شده قدرت خرید مردم کاهش یابد. برای همین نیاز است توجه ویژهای به این صنعت بشود.
سرمایهگذاری در هر کجای جهان نیاز بسیار مبرمی به امنیت دارد. تا امنیت سرمایهگذاری در همه بخشها در کشور ایجاد نشود، کاهش رشد سرمایهگذاری در بخشهای مختلف و خصوصاً صنایع، موضوعی اجتنابناپذیر خواهد بود. البته در صنعت لوازم خانگی و در طول سه سال گذشته سرمایهگذاری رشد مناسبی داشته است. در سال ۱۳۹۸ حدود ۸ میلیون قطعه لوازم خانگی در کشور تولید میشد، اما خوشبختانه حالا به ۱۶ میلیون دستگاه در طول سال رسیده است. سال قبل رشد ۲۵درصدی را ثبت کردیم و در چهار ماه اول سال اخیر نیز رشد ۱۴درصدی برای صنعت لوازم خانگی ایران ایجاد شده است. آمارهای موجود نشان میدهد این صنعت در حال رشد است، بنابراین سرمایهگذاری در آن هنوز توجیه اقتصادی دارد. این صنعت رشد کمیوکیفی داشته و این اتفاق مرهون تلاشهای تولیدکنندگان و سرمایهگذارها بوده است.
در این میان دولت نیز کمکهایی داشته که سبب این موفقیتها شده است. امیدواریم که این رشد تداوم داشته باشد، اما متأسفانه تحریمها، رشد بالای نقدینگی و تورم بالای ۵۰ درصد و سود بانکی سه درصد جزو موانع و مشکلات کل صنعت از جمله صنعت لوازم خانگی است. در کشتی اقتصاد ایران لوازم خانگی هم قرار دارد و ما هم از آن متأثر میشویم. اقتصاد متر و معیار و شاخصهای خودش را دارد. شاخص سهولت کسبوکار یک شاخص بینالمللی در اقتصاد است. شاخص رقابتپذیری نیز همین شرایط را دارد. باید عادت کنیم که طبق این شاخصها مسیر توسعه خود را برنامهریزی و از آنها استفاده کنیم. ما صنعتگر هستیم و نمیتوانیم حرفهای عمومی را ملاک کار خود قرار دهیم. در حال حاضر در بین ۱۰ کشور دنیا با بیشترین تورم قرار داریم و درآمد سرانه ما به شدت در حال سقوط است. به همین دلیل قدرت خرید مردم ایران بسیار
نامناسب است.
اکنون معضل اصلی صنعت لوازم خانگی، بازار داخلی کشور است که در طول سالهای اخیر با رکود مواجه شده و به همین دلیل موانعی برای تولیدکنندگان ایجاد کرده و عرضه و تقاضا را تا حدودی دچار مشکل کرده است. در همین ارتباط قدرت خرید مصرفکننده کاهش یافته و این بحرانی است که مسئولان باید به آن توجه بیشتری داشته باشند و راهحلی برای آن پیدا کنند. در این بین دولت بیشتر کارهای روزمرهاش را انجام میدهد و خیلی در استراتژیهای کلان وارد نمیشود یا نمیخواهد وارد شود. استراتژیهای کلان این است که بپذیریم رشد اقتصادی واجب است و بدون رشد اقتصادی هشت درصد که در برنامه توسعه تعیین شده، نمیشود کشور را اداره کرد.
سرمایهگذاری در هر کجای جهان نیاز بسیار مبرمی به امنیت دارد. تا امنیت سرمایهگذاری در همه بخشها در کشور ایجاد نشود، کاهش رشد سرمایهگذاری در بخشهای مختلف و خصوصاً صنایع، موضوعی اجتنابناپذیر خواهد بود. البته در صنعت لوازم خانگی و در طول سه سال گذشته سرمایهگذاری رشد مناسبی داشته است. در سال ۱۳۹۸ حدود ۸ میلیون قطعه لوازم خانگی در کشور تولید میشد، اما خوشبختانه حالا به ۱۶ میلیون دستگاه در طول سال رسیده است. سال قبل رشد ۲۵درصدی را ثبت کردیم و در چهار ماه اول سال اخیر نیز رشد ۱۴درصدی برای صنعت لوازم خانگی ایران ایجاد شده است. آمارهای موجود نشان میدهد این صنعت در حال رشد است، بنابراین سرمایهگذاری در آن هنوز توجیه اقتصادی دارد. این صنعت رشد کمیوکیفی داشته و این اتفاق مرهون تلاشهای تولیدکنندگان و سرمایهگذارها بوده است.
در این میان دولت نیز کمکهایی داشته که سبب این موفقیتها شده است. امیدواریم که این رشد تداوم داشته باشد، اما متأسفانه تحریمها، رشد بالای نقدینگی و تورم بالای ۵۰ درصد و سود بانکی سه درصد جزو موانع و مشکلات کل صنعت از جمله صنعت لوازم خانگی است. در کشتی اقتصاد ایران لوازم خانگی هم قرار دارد و ما هم از آن متأثر میشویم. اقتصاد متر و معیار و شاخصهای خودش را دارد. شاخص سهولت کسبوکار یک شاخص بینالمللی در اقتصاد است. شاخص رقابتپذیری نیز همین شرایط را دارد. باید عادت کنیم که طبق این شاخصها مسیر توسعه خود را برنامهریزی و از آنها استفاده کنیم. ما صنعتگر هستیم و نمیتوانیم حرفهای عمومی را ملاک کار خود قرار دهیم. در حال حاضر در بین ۱۰ کشور دنیا با بیشترین تورم قرار داریم و درآمد سرانه ما به شدت در حال سقوط است. به همین دلیل قدرت خرید مردم ایران بسیار
نامناسب است.
اکنون معضل اصلی صنعت لوازم خانگی، بازار داخلی کشور است که در طول سالهای اخیر با رکود مواجه شده و به همین دلیل موانعی برای تولیدکنندگان ایجاد کرده و عرضه و تقاضا را تا حدودی دچار مشکل کرده است. در همین ارتباط قدرت خرید مصرفکننده کاهش یافته و این بحرانی است که مسئولان باید به آن توجه بیشتری داشته باشند و راهحلی برای آن پیدا کنند. در این بین دولت بیشتر کارهای روزمرهاش را انجام میدهد و خیلی در استراتژیهای کلان وارد نمیشود یا نمیخواهد وارد شود. استراتژیهای کلان این است که بپذیریم رشد اقتصادی واجب است و بدون رشد اقتصادی هشت درصد که در برنامه توسعه تعیین شده، نمیشود کشور را اداره کرد.