اولین قانون بیمه بیکاری در نیوزیلند در سال ۱۹۳۰ وضع شد و قوانین فعلی متعلق به سال 1964 است که در آن بازبینیهایی شده است. در نیوزیلند تمامی افرادی که به سن بازنشستگی نرسیده و بیکار شدهاند و یا به طور فعال در جستوجوی شغل هستند، تحت پوشش این طرح قرار میگیرند. به جوانانی که در سنین ۱۶ یا ۱۷ سال با والدین خود زندگی نمیکنند و یا تحت حمایت و پشتیبانی والدینشان قرار ندارند مزایای خاصی پرداخت میشود. مستمریبگیران، دانشجویانی که به طور تماموقت به تحصیل اشتغال دارند و کارگرانی که در اعتصاب به سر میبرند، مشمول این طرح نمیشوند. بیمهشده و کارفرما در این زمینه هیچ مبلغی نمیپردازند و دولت کل هزینه را از محل درآمدهای عمومی تامین میکند.
مزایای بیکاری به افرادی که در سنین ۱۸ سال یا بیشتر قرار دارند (در صورتی که فرد ۱۶ساله ازدواج کرده باشد و فرزند تحت تکفل داشته باشد) با داشتن سابقه اقامت به مدت ۲۴ ماه پرداخت میشود. میزان مزایا مبتنی بر بررسی درآمد است. چنانچه مدت اقامت فرد کمتر از ۲۴ ماه باشد در صورت روبهرو شدن با دشواریهای زندگی، پرداخت نوعی مزایای مبتنی بر بررسی دارایی و درآمد پیشبینی شده است که در این حالت فرد باید به طور فعال در جستوجوی کار باشد و در اداره کاریابی ثبتنام کرده باشد.
فعال بودن افراد برای جستجوی کار توسط مسئولان بررسی میشود و در صورتی که به طور جدی برای یافتن موقعیت شغلی تلاش نشود، کمکهزینه کاهش مییابد و در صورت ادامه این روند، قطع میشود.
در نیوزیلند افراد مجرد و زوجهای دارای فرزند نیز کمکهزینه دریافت میکنند. با توجه به تعداد فرزندان، سقف پرداخت کمکهزینه نیز افزایش مییابد. گفتنی است این کمکهزینهها مشمول مالیات نمیشوند.
اولین قانون هزینه عائلهمندی نیوزیلند 90 سال پیش تدوین شد. قوانین فعالی بر اساس نیازهای روز جامعه و مطالعههای دقیق اجرا میشوند. والدین تنها که از فرزند تحت تکفل کمتر از ۱۸ سال خود مراقبت میکنند و نیز افرادی که از کودکان معلول فیزیکی یا ذهنی در منزل مراقبت میکنند تحت پوشش این طرح قرار دارند. حمایت از خانواده شامل خانوادههای شاغل کمدرآمد میشود، خانوادههایی نیز که شاغل نیستند و فرزندان تحت تکفل دارند، مشمول این مزایا هستند. بخشودگی مالیاتی فرزند شامل خانوادههای کمدرآمدی میشود که دارای فرزندان تحت تکفل هستند.
بخشودگی مالیاتی خانواده نیز شامل خانوادههای شاغل کمدرآمد میشود که مزایابگیر نیستند و دارای فرزندان تحت تکفل هستند. خانوادههای شاغل کمدرآمد نیز از طرح بخشودگی مالیاتی والدین بهرهمند میشوند. گفتنی است بیمهشده و کارفرما هیچ مبلغی نمیپردازند و دولت کل هزینه را از محل درآمدهای عمومی تامین میکند.
مزایای ویژه خانوادگی به والدین تنها که تحت حمایت نیستند و با داشتن ۱۸ سال سن یا بیشتر در طول ۱۰ سال آخر در کشور نیوزیلند اقامت دارند، پرداخت میشود. در صورتی که فرزند آنها در نیوزیلند به دنیا آمده باشد هیچگونه شرایط اقامتی مورد نیاز نیست. از سوی دیگر برای دریافت کمکهزینه فرزند معلول در صورتی که فرزند در نیوزیلند به دنیا آمده باشد، هیچگونه شرایط اقامتی مورد نیاز نیست.
کمکهزینه فرزند معلول در صورتی که فرزند در نیوزیلند به دنیا آمده یا ۱۲ ماه آخر در نیوزیلند مقیم باشد و یا آنکه قصد اقامت در این کشور را به صورت دائم داشته باشد، قابلپرداخت است. این کمکهزینه به یکی از والدین یا سرپرست کودکی که دچار معلولیت شده و در منزل به سر میبرد پرداخت میشود.
در نیوزیلند افراد با 65 سال سن و حداقل 10 سال اقامت در این کشور میتوانند از 20 سالگی مشمول استفاده از طرح مستمری بازنشستگی بیمه تامیناجتماعی این کشور شوند. چنانچه فرد ذینفع بیش از 30 هفته در خارج از نیوزلند اقامت داشته باشد، مستمری بازنشستگی تا بیش از 26 هفته به او تعلق میگیرد. از سوی دیگر، اگر مدتزمان اقامت خارج از کشور تمدید شود، مزایایی که به فرد تعلق میگیرد برحسب مدت اقامت در نیوزلند محاسبه میشود. کمکهزینههای دوره سالمندی و بازنشستگی نیز به بازنشستگان پرداخت میشود.