پیش‌از بازی فینال، کمتر کسی تصور می‌کرد که پرسپولیس بخواهد چهارگل از تیم عربستانی بخورد. این مسئله نه فقط در ایران که درمیان کشورهای آسیایی هم کاملا جاافتاده بود تا حدی که سامی الجابر مهاجم سابق تیم ملی عربستان و کارشناس فعلی فوتبال گفته بود که الهلال تا قهرمانی آسیا فقط یک سد، سر راه خود دارد و آن پرسپولیس است. 

پرسپولیس اما در ابوظبی چهار بار دروازه‌اش باز شد؛ اتفاقی که سبب‌شده همه تاحدی فینالیست‌شدن الهلال را قطعی بدانند. حالا سوال این است که چطور چنین اتفاقی رخ داده و تیمی که شانس قهرمانی به‌نظر می‌رسید حالا چهارتایی شده. چندین و چنددلیل مختلف می‌توان برای اتفاقی که رخ داده درنظر گرفت که می‌خوانید. 

غایبان موثر در دفاع 

پرسپولیس سال قبل غیبت کمال کامیابی‌نیا و از دست‌ دادن نتیجه بازی‌های مهمی چون دربی را تجربه کرده بود. برانکو از سال قبل می‌دانست که باید به فکر یک جایگزین خوب برای این بازیکن باشد. بازیکنی که در فصل جدید هیچ وقت به اندازه سال قبل آماده نبود و به‌همین‌دلیل ربیع‌خواه آرام‌آرام آماده بازی کردن شد؛ اما غایبان پکیج دفاعی پرسپولیس برای این دیدار بسیار بیشتر از این حرف‌ها بود. محمدانصاری، مدافع ثابت پرسپولیس در همه بازی‌های فصل که به‌تازگی در ترکیب اصلی تیم ملی قرار گرفته، غایب بود و کاپیتان پرسپولیس حسینی هم غایب دیگر پرسپولیس بود. دراصل قرمزها در سخت‌ترین بازی فصل‌شان از پنج مهره اصلی برای دفاع کردن، سه بازیکن را در اختیار نداشتند. از دست دادن سه‌پنجم بازیکنان مدافع یک‌طرف و یورش‌های غیرقابل‌مهار الهلال در طرف دیگر بخش عمده‌ای از دلیل نتیجه به‌دست آمده بود؛ نتیجه‌ای که درواقع نمی‌شد گفت حقِ الهلال نبود. تیم عربستانی به‌واقع به اندازه چهار گل، کیفیت بالاتری از پرسپولیس داشت. 

بحران طارمی

غیبت طارمی در این بازی سخت، حسابی به قرمزها ضربه زد. هرچند برای یک بازی مهم مانند نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان، غیبت مهم‌ترین مهاجم به‌تنهایی کمرشکن است؛ اما ماجرای محرومیت طارمی، گسترده‌تر از غیبت صرفا یک‌مهاجم، به پرسپولیس ضربه زد. اولین مشکلی که حذف طارمی دربرداشت، بالارفتن روحیه تیم مقابل بود. مهدی طارمی با هفت گل زده، یکی از شانس‌های اول تصاحب توپ طلای آسیا در سال جاری و کسب بهترین گلزن مسابقات بود. کلیپ پخش شده از گل‌های او توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا حسابی بازیکنان رقیب را می‌ترساند و پس از محرومیتش شادی هواداران عربستانی در فضای مجازی برای حریف برتری روحی به همراه داشت. پرسپولیس برای گلزنی، برنامه‌ای بدون حضور طارمی نداشت و این مشکل بعدی بود؛ یعنی خصوصیات منشا و طارمی باهم اینقدر تفاوت دارد که پرسپولیس را زمین‌گیر کند؛ اما در کنار اینها و مهم‌تر از اینها، خیال راحت مدافعان عربستانی در غیاب طارمی بود. آنها در این دیدار حسابی جلو آمدند و در هردو نیمه کمک زیادی به خط حمله خود کردند چون منشا بازیکنی نبود که بخواهد آنها را بترساند. مهاجم ذخیره طارمی، نه قدرت دریبلینگ او، نه قدرت دوندگی و نه قدرت فضا‌سازی او را دارد. او هر وقت صاحب توپ شد در حلقه عربستانی‌ها به‌راحتی توپ را از دست داد و پرسپولیسی که به‌خاطر طارمی در ضدحمله‌ها علیپور را آزاد می‌دید، دیگر ضدحمله ای هم نزد. در اصل بازیکنان عربستانی در غیاب طارمی به‌راحتی علیپور را مهار و تا حد زیادی در حملات کمک‌حال مهاجمان بودند. نفوذهای وقت‌و‌بی‌وقت الهلال به پشت مدافعان قرمزپوش تایید می‌کرد که چقدر حضور یک طارمی در نوک حمله قرمزها موثر است.

دوندگی کمتر

غیبت بازیکنان اصلی پرسپولیس به‌غیراز دلایل گفته‌شده، مشکل اساسی در مقدار دوندگی این تیم به‌وجود آورده است. شماتیک‌های حرارتی پس‌از بازی نشان می‌دهد، تیم برانکو در سخت‌ترین بازی مسابقات لیگ قهرمانان آسیا بسیار کمتر از دیدار‌های قبلی دویده است. غیبت طارمی و کامیابی‌نیا موثر‌ترین دلیل در این مسیر است. آنها دونده‌ترین بازیکنان قرمزپوش در تمامی دیدارهای گذشته بوده‌اند. درمقابل عدم آمادگی جسمی مسلمان و البته دوندگی پایین منشا کمک شایانی کرد که معدل دوندگی قرمزها پایین بیاید. پرسپولیس در این دیدار آنقدر کمتر دوید که تیم 10نفره الهلال در نیمه دوم هم برتری عددی داشت. اینکه گرما دلیل اصلی این اتفاق بود یا بازیکنان خسته و عوامل دیگرچندان مهم نیست. اتفاق مهم این است که در دیدار سخت مقابل الهلال گویی همه‌چیز باهم هماهنگ شده بود تا پرسپولیس ببازند. آن‌هم یکی از بدترین باخت‌های این چند سال‌. 

باختی که حال همه را گرفت!

اشتباهات برانکو

این بازی می‌توانست علی‌رغم همه این مشکلات نتیجه‌ای دیگر داشته باشد. پرسپولیس در همه بازی‌های لیگ قهرمانان امسال یک جادوگر روی نیمکت داشت. سرمربی‌ای که با تعویض‌های ویژه و غیرقابل پیش‌بینی نتیجه مسابقات را تغییر داد. او در بازی رفت مقابل الاهلی با تعویض‌های دفاعی، تیم عقب‌افتاده را به بازی برگرداند و با تعویض‌هایش در بازی برگشت پیروزی را از آن خود کرد. ترکیب اولیه پرسپولیس در بازی با الهلال که شامل فیکس بازی کردن منشا می‌شد، از همان ابتدا اشتباه به‌نظر می‌رسید و تعویض‌های بعدی برانکو که بیرون آوردن مسلمان بود، ازنظر تاکتیکی به تیم کمک نکرد. بدتر از آنها تعویض‌های دیگر برانکو بود که کمک نکرد پرسپولیس برنده شود. البته مرور صحنه‌های بازی نشان می‌دهد که پرسپولیس درحالی‌که (2-0) عقب بود یک موقعیت 100درصدی را از دست داد و همان یک گل توسط نوراللهی می‌توانست همه‌چیز را تغییر دهد؛ اما این خاصیت فوتبال است که همیشه در به یک پاشنه نمی‌چرخد.