میرهاشم موسوی تأکید کرد
دقت به تغییرات جمعیتی از منظر تأمیناجتماعی
مدیرعامل سازمان تأمیناجتماعی در جلسه شورای معاونان سازمان تأمیناجتماعی بیان کرد: «گزارشهای علمی مربوط به تحولات جمعیتی باید مورد توجه مدیران و کارشناسان سازمان تأمیناجتماعی قرار گیرد. تغییرات جمعیتی کشور نیز از منظر مأموریت سازمان باید به دقت مورد توجه قرار گیرد و برنامه مدون و علمی این سازمان برای مواجهه با روند تغییرات جمعیتی طراحی شود.» میرهاشم موسوی گفت: «با توجه به روند تغییرات جمعیتی کشور ما در این حوزه با تهدید جدی مواجه هستیم و در بند «8» سیاستهای کلی تأمیناجتماعی نیز تحکیم خانواده و فرزندآوری مورد تأکید قرار گرفته است؛ بنابراین جا دارد به این مسأله توجه ویژهای داشته باشیم و در سازمان تأمیناجتماعی برای انجام وظایف و ایفای سهم خود در کاهش مخاطرات سالخوردگی جمعیت برنامهریزی کنیم.»
محمدجواد محمودی، استاد جمعیتشناسی نیز در این جلسه به تشریح روند تغییرات جمعیتی کشور پرداخت و گفت: «جمعیت مولد کشور و درصد جمعیتی که در دوره فعالیت اقتصادی و یا باروری هستند از فاکتورهای بسیار مهم جمعیتی است و در ساختار جمعیت کشور، طی سالها و دهههای اخیر تغییراتی ایجاد شده که در تصمیمگیریها و برنامهریزیهای همه نهادها از جمله سازمان تأمیناجتماعی باید مورد توجه قرار گیرد.» وی ترکیب جمعیتی را عامل مهمتری نسبت به تعداد جمعیت دانست و گفت: «جوانی جمعیت یکی از مهمترین ویژگیهای کشور ما بود اما از چند سال قبل دیگر بر اساس مؤلفههای جمعیتشناختی، ایران کشوری جوان نیست بلکه در دوره میانسالی قرار گرفته و به سرعت در حال حرکت به سمت سالخوردگی جمعیت است.» به گفته این استاد دانشگاه، رشد متوازن جمعیت از مسائلی است که باید برای آن برنامه بلندمدت طراحی شود، اظهار داشت: «طی دهه 60 شاهد رشد غیرطبیعی جمعیت کشور و نرخ باروری کل (میانگین تعداد فرزندانی است که یک زن در طول زندگیاش به دنیا میآورد) 4/6 دهم بودیم و در آن مقطع اقداماتی برای کنترل رشد جمعیت صورت گرفت. پیشنهاد و برنامه علمی برای کنترل جمعیت این بود که با برنامهریزی دقیق در سال 90 به نرخ باروری چهار برسیم، اما به دلایل مختلف روند کاهش نرخ باروری با سرعت زیادی طی شده و در دهه 80 به کمتر از 2 رسیدیم و این نرخ بسیار مهم جمعیتشناختی در سال 1400 به 6/1 رسیده؛ در حالی که نرخ مطلوب 1/2 است و بایستی با اقدامات و سیاستگذاریهای مناسب برای افزایش نرخ باروری تلاش کنیم و از سوی دیگر برای مواجهه با سالمندی جمعیت در آینده نیز برنامه اصولی داشته باشیم.»
محمدجواد محمودی، استاد جمعیتشناسی نیز در این جلسه به تشریح روند تغییرات جمعیتی کشور پرداخت و گفت: «جمعیت مولد کشور و درصد جمعیتی که در دوره فعالیت اقتصادی و یا باروری هستند از فاکتورهای بسیار مهم جمعیتی است و در ساختار جمعیت کشور، طی سالها و دهههای اخیر تغییراتی ایجاد شده که در تصمیمگیریها و برنامهریزیهای همه نهادها از جمله سازمان تأمیناجتماعی باید مورد توجه قرار گیرد.» وی ترکیب جمعیتی را عامل مهمتری نسبت به تعداد جمعیت دانست و گفت: «جوانی جمعیت یکی از مهمترین ویژگیهای کشور ما بود اما از چند سال قبل دیگر بر اساس مؤلفههای جمعیتشناختی، ایران کشوری جوان نیست بلکه در دوره میانسالی قرار گرفته و به سرعت در حال حرکت به سمت سالخوردگی جمعیت است.» به گفته این استاد دانشگاه، رشد متوازن جمعیت از مسائلی است که باید برای آن برنامه بلندمدت طراحی شود، اظهار داشت: «طی دهه 60 شاهد رشد غیرطبیعی جمعیت کشور و نرخ باروری کل (میانگین تعداد فرزندانی است که یک زن در طول زندگیاش به دنیا میآورد) 4/6 دهم بودیم و در آن مقطع اقداماتی برای کنترل رشد جمعیت صورت گرفت. پیشنهاد و برنامه علمی برای کنترل جمعیت این بود که با برنامهریزی دقیق در سال 90 به نرخ باروری چهار برسیم، اما به دلایل مختلف روند کاهش نرخ باروری با سرعت زیادی طی شده و در دهه 80 به کمتر از 2 رسیدیم و این نرخ بسیار مهم جمعیتشناختی در سال 1400 به 6/1 رسیده؛ در حالی که نرخ مطلوب 1/2 است و بایستی با اقدامات و سیاستگذاریهای مناسب برای افزایش نرخ باروری تلاش کنیم و از سوی دیگر برای مواجهه با سالمندی جمعیت در آینده نیز برنامه اصولی داشته باشیم.»