ايران به سالمندترين کشور جهان بدل میشود؟
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور با بیان اینکه از سال ۱۹۵۰ تا ۲۱۰۰ وضعیت سالمندی ایران مشهود است، گفت: «ما از میانگین جهانی عبور کردیم و با یک شتاب بسیار زیاد به کشور ژاپن به عنوان سالمندترین کشور جهان نزدیک میشویم.»
حسامالدین علامه افزود: «این در حالی است که میانگین سنی ما در اوایل انقلاب ۱۶ سال بود که اکنون به ۳۲ سال رسیده است و حدود ۲۰ سال آینده به ۴۲ سال و تا ۵۲ سال افزایش پیدا میکند. همچنین امید به زندگی از متوسط ۵۷ سال در ۱۳۵۵ به ۷۴ سال در ۱۳۹۵ رسیده و اکنون ۷۷ سال را امید به زندگی میگویند.»
وی خاطرنشان کرد: «سن تقریبی سالمندی در ایران بالای ۶۰ سال است. بر اساس محاسبات علمی ۱۵ سال از سن امید به زندگی که ۷۵ سال است، کم میشود و ۶۰ سال را به عنوان سن سالمندی معرفی کردهاند و بحران جمعیتی که از آن نام برده میشود در میانه جمعیتی کشور (۳۲ سال) است که با وجود کاهش شدید نرخ باروری افزایش نرخ سالمندی را شاهد هستیم.»
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور گفت: «جمعیت سالمند از یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۵۵ به ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر رسیده است. در سال ۱۳۵۵ آمار سالمندی ایران پنج درصد بود که در سال ۱۳۹۵ به ۱۰.۱۷ درصد و سال ۱۴۰۰ به ۱۰.۴۳ درصد معادل ۸ میلیون و ۸۶۳ هزار سالمند رسید. ما در یک گذار منحصربهفرد در جهان هستیم که از سال ۱۳۹۸ که جمعیت سالمند ۱۰ درصد شده و تا سال ۱۴۲۱ به ۲۰ درصد خواهد رسید و در سال ۱۴۳۰ جمعیت رشدی صفر درصدی دارد.»
علامه با بیان اینکه سالمندترین استانهای کشور استانهای گیلان، مازندران، تهران، اصفهان و آذربایجان شرقی هستند، تصریح کرد: «در سال ۱۳۷۵ به ازای هر ۱۰۰ زن سالمند، ۱۱۶ مرد سالمند داشتیم، در حالی که در سال ۱۳۹۹ به ازای هر ۱۰۰ زن سالمند، ۹۳ مرد سالمند داریم؛ یعنی سالمندی در ایران زنانه شده است. در سال ۱۳۵۵ سالمند روستانشین ۵۵ درصد بود که اکنون به حدود ۲۵ درصد رسیده است.» رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور، اظهار داشت: «یک بحث بسیار مهم که جزو تغییرات کیفی محسوب شده و در حال وقوع است، ۷۲ درصد سالمندان کشور متأهل هستند، در حالی که ۰.۹ درصد (حدود ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر) تجرد قطعی داریم و ۲۶.۶ درصد افراد بدون همسر (مطلقه یا بیوه) هستند. تجرد قطعی در یک نگاه قالب، افراد بالای ۴۰ سال را دربر میگیرد. یک میلیون و ۵۰۰ هزار تجرد قطعی داریم که اگر یکسوم این افراد ازدواج کنند و یک میلیون از این افراد طی ۲۰ سال آینده به سن سالمندی برسند، آمار تجرد قطعی حدود ۱۳ برابر نسبت به تجرد قطعی فعلی که اشاره شد (حدود ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر)، افزایش خواهد داشت. در عین حال، حدود ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در سن ۳۱ تا ۳۹ سال هستند.»
حسامالدین علامه افزود: «این در حالی است که میانگین سنی ما در اوایل انقلاب ۱۶ سال بود که اکنون به ۳۲ سال رسیده است و حدود ۲۰ سال آینده به ۴۲ سال و تا ۵۲ سال افزایش پیدا میکند. همچنین امید به زندگی از متوسط ۵۷ سال در ۱۳۵۵ به ۷۴ سال در ۱۳۹۵ رسیده و اکنون ۷۷ سال را امید به زندگی میگویند.»
وی خاطرنشان کرد: «سن تقریبی سالمندی در ایران بالای ۶۰ سال است. بر اساس محاسبات علمی ۱۵ سال از سن امید به زندگی که ۷۵ سال است، کم میشود و ۶۰ سال را به عنوان سن سالمندی معرفی کردهاند و بحران جمعیتی که از آن نام برده میشود در میانه جمعیتی کشور (۳۲ سال) است که با وجود کاهش شدید نرخ باروری افزایش نرخ سالمندی را شاهد هستیم.»
رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور گفت: «جمعیت سالمند از یک میلیون و ۷۰۰ هزار نفر در سال ۱۳۵۵ به ۸ میلیون و ۸۰۰ هزار نفر رسیده است. در سال ۱۳۵۵ آمار سالمندی ایران پنج درصد بود که در سال ۱۳۹۵ به ۱۰.۱۷ درصد و سال ۱۴۰۰ به ۱۰.۴۳ درصد معادل ۸ میلیون و ۸۶۳ هزار سالمند رسید. ما در یک گذار منحصربهفرد در جهان هستیم که از سال ۱۳۹۸ که جمعیت سالمند ۱۰ درصد شده و تا سال ۱۴۲۱ به ۲۰ درصد خواهد رسید و در سال ۱۴۳۰ جمعیت رشدی صفر درصدی دارد.»
علامه با بیان اینکه سالمندترین استانهای کشور استانهای گیلان، مازندران، تهران، اصفهان و آذربایجان شرقی هستند، تصریح کرد: «در سال ۱۳۷۵ به ازای هر ۱۰۰ زن سالمند، ۱۱۶ مرد سالمند داشتیم، در حالی که در سال ۱۳۹۹ به ازای هر ۱۰۰ زن سالمند، ۹۳ مرد سالمند داریم؛ یعنی سالمندی در ایران زنانه شده است. در سال ۱۳۵۵ سالمند روستانشین ۵۵ درصد بود که اکنون به حدود ۲۵ درصد رسیده است.» رییس دبیرخانه شورای ملی سالمندان کشور، اظهار داشت: «یک بحث بسیار مهم که جزو تغییرات کیفی محسوب شده و در حال وقوع است، ۷۲ درصد سالمندان کشور متأهل هستند، در حالی که ۰.۹ درصد (حدود ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر) تجرد قطعی داریم و ۲۶.۶ درصد افراد بدون همسر (مطلقه یا بیوه) هستند. تجرد قطعی در یک نگاه قالب، افراد بالای ۴۰ سال را دربر میگیرد. یک میلیون و ۵۰۰ هزار تجرد قطعی داریم که اگر یکسوم این افراد ازدواج کنند و یک میلیون از این افراد طی ۲۰ سال آینده به سن سالمندی برسند، آمار تجرد قطعی حدود ۱۳ برابر نسبت به تجرد قطعی فعلی که اشاره شد (حدود ۸۰ تا ۹۰ هزار نفر)، افزایش خواهد داشت. در عین حال، حدود ۴ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در سن ۳۱ تا ۳۹ سال هستند.»