یک فعال حوزه کار:
برای بازار کار ۱۰ سال آینده چه فکری کردهایم؟
یک فعال حوزه کار بر ضرورت آینده پژوهی در سیاستگذاریها و تصمیمگیریهای مربوط به بازار کار و افزایش جمعیت تأکید کرد و گفت: «باید برای چهار سال بعد از فارغالتحصیلی دانشجویان برنامهریزی داشته باشیم تا افراد پس از فراغت از تحصیل بتوانند بازار کار متناسب با رشته تحصیلی خود پیدا کنند.»
محمدرضا تاجیک، آیندهپژوهی برای متناسبسازی رشتههای دانشگاهی را مورد تأکید قرار داد و گفت: «آیندهپژوهی از موضوعات بسیار مهمی است که باید در سیاستگذاریها، تصمیمگیریها و تدوین برنامههای کشور در نظر گرفته شود. طبعاً در بحث آمایش سرزمینی رشتهها و متناسبسازی رشتههای دانشگاهی باید پتانسیل استانهای کشور را به دقت بررسی و نیازسنجی کنیم، اما نه نیازهای امروزمان را بلکه نیازهای پنج سال یا یک دهه آینده کشور را مورد شناسایی قرار دهیم.»
وی ادامه داد: «پس از آنکه نیازسنجی صورت گرفت، باید جمعیت تحصیلکرده را به آن سمت، سوق بدهیم و برای چهار سال فارغالتحصیلی دانشجویان برنامهریزی داشته باشیم تا افراد بعد از فراغت از تحصیل بتوانند بازار کار متناسب با رشته تحصیلی خود را پیدا کنند.»
این کارشناس حوزه کار خاطرنشان کرد: «در بحث ورودی و خروجی دانشگاهها همچنان با این مشکل مواجه هستیم؛ به یکباره تعداد بسیاری دانشجو در رشتههایی که بازار کار ندارند، جذب میکنیم اما بعد از فارغالتحصیلی بیکاری را تجربه میکنند.»
به اعتقاد تاجیک، در بحث متناسبسازی رشتههای دانشگاهی باید آیندهپژوهی را سرلوحه کار قرار دهیم و از افراد صاحبنظر و متخصص در این حوزه استفاده کنیم.
وی تأکید کرد: «یکی از نقاط ضعف نظام آموزشی این است که در یک دوره دانشگاهها مثل قارچ رشد کردند و به جایی رسیدند که با حجم انبوه دانشجویان مواجه شدیم؛ لذا سیاست تجمیع دانشگاهها در پیش گرفته شد اما مجدداً این اتفاق در حال رخ دادن است و بهرغم اینکه بازار کار به لحاظ تقاضا مناسب نیست، سیاست جذب فارغالتحصیلان شکل گرفته است.»
این کارشناس حوزه کار در پایان گفت: «موضوع آیندهپژوهی مدتی است که در قالب مشاوره و به شکل کارگروهی به جریان افتاده و در شناسایی خلأهای موجود در بازار کار و ظرفیتهای هر منطقه و استان مؤثر بوده است. به همین منظور باید از حالا برای یک دهه آینده بازار کار، اقتصاد و جامعه برنامه داشته باشیم و برای تدوین برنامههای پنج ساله یا ۱۰ ساله خود از پتانسیلهای آینده پژوهی استفاده کنیم.»
محمدرضا تاجیک، آیندهپژوهی برای متناسبسازی رشتههای دانشگاهی را مورد تأکید قرار داد و گفت: «آیندهپژوهی از موضوعات بسیار مهمی است که باید در سیاستگذاریها، تصمیمگیریها و تدوین برنامههای کشور در نظر گرفته شود. طبعاً در بحث آمایش سرزمینی رشتهها و متناسبسازی رشتههای دانشگاهی باید پتانسیل استانهای کشور را به دقت بررسی و نیازسنجی کنیم، اما نه نیازهای امروزمان را بلکه نیازهای پنج سال یا یک دهه آینده کشور را مورد شناسایی قرار دهیم.»
وی ادامه داد: «پس از آنکه نیازسنجی صورت گرفت، باید جمعیت تحصیلکرده را به آن سمت، سوق بدهیم و برای چهار سال فارغالتحصیلی دانشجویان برنامهریزی داشته باشیم تا افراد بعد از فراغت از تحصیل بتوانند بازار کار متناسب با رشته تحصیلی خود را پیدا کنند.»
این کارشناس حوزه کار خاطرنشان کرد: «در بحث ورودی و خروجی دانشگاهها همچنان با این مشکل مواجه هستیم؛ به یکباره تعداد بسیاری دانشجو در رشتههایی که بازار کار ندارند، جذب میکنیم اما بعد از فارغالتحصیلی بیکاری را تجربه میکنند.»
به اعتقاد تاجیک، در بحث متناسبسازی رشتههای دانشگاهی باید آیندهپژوهی را سرلوحه کار قرار دهیم و از افراد صاحبنظر و متخصص در این حوزه استفاده کنیم.
وی تأکید کرد: «یکی از نقاط ضعف نظام آموزشی این است که در یک دوره دانشگاهها مثل قارچ رشد کردند و به جایی رسیدند که با حجم انبوه دانشجویان مواجه شدیم؛ لذا سیاست تجمیع دانشگاهها در پیش گرفته شد اما مجدداً این اتفاق در حال رخ دادن است و بهرغم اینکه بازار کار به لحاظ تقاضا مناسب نیست، سیاست جذب فارغالتحصیلان شکل گرفته است.»
این کارشناس حوزه کار در پایان گفت: «موضوع آیندهپژوهی مدتی است که در قالب مشاوره و به شکل کارگروهی به جریان افتاده و در شناسایی خلأهای موجود در بازار کار و ظرفیتهای هر منطقه و استان مؤثر بوده است. به همین منظور باید از حالا برای یک دهه آینده بازار کار، اقتصاد و جامعه برنامه داشته باشیم و برای تدوین برنامههای پنج ساله یا ۱۰ ساله خود از پتانسیلهای آینده پژوهی استفاده کنیم.»