عضو هیأت علمی دانشگاه علومپزشکی تهران:
۴۰ درصد هزينه درمان از جيب مردم است
یک عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان اینکه هزینههای سلامت در کشور، اعم از پرداختیهای دولت، بیمهها و مردم از ۴ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۸۰ به ۱۴۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۷ افزایش یافته است، تصریح کرد: «در این مدت پرداخت از جیب مردم برای هزینههای درمان بیش از ۴۰ درصد بوده است.»
علیاکبر فضائلی در وبینار «نقش سازمان تأمیناجتماعی در تأمین مالی نظام سلامت کشور» که از سوی مؤسسه عالی پژوهش تأمیناجتماعی برگزار شد، افزود: «بحث هزینههای سلامت و تأمین مالی نظام سلامت از دغدغههای سیاستگذاران حوزه سلامت کشور ما است. در بند «۷» سیاستهای کلی سلامت به عنوان یک سیاست بالادستی، به صراحت عنوان شده که تولیت نظام سلامت با وزارت بهداشت و مدیریت منابع سلامت از طریق نظام بیمه انجام میشود.»
وی اظهار کرد: «براساس مفاد این بند و آییننامههای موجود در برنامههای توسعه و نیز آییننامههای حوزه سلامت، میتوان گفت، نظام سلامت در کشور ما یک نظام تلفیقی است که هزینههای آن از طریق دولت، هزینههای بیمه و بخشی نیز توسط مردم تأمین شده و به رسمیت شناخته شده است.»
این دکترای اقتصاد سلامت با اشاره به نتایج مطالعات مرکز آمار ایران از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۷ گفت: «آمارها حاکی از آن است که در نظام سلامت کشور ما کل هزینههای سلامت که توسط مردم، بیمهها و دولت پرداخت شده است، از ۴ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۸۰ به بیش از ۱۴۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۷ افزایش یافته است. همچنین در این دوره ۱۷ ساله، برای ارتقاء نظام سلامت و افزایش کارایی این نظام، طرحهای تحولی مانند طرح تحول سلامت، طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع، طرح بیمه روستاییان و... به اجرا درآمده است.»
فضائلی تصریح کرد: «از سوی دیگر آمار سال ۱۳۹۷ نشان میدهد که حدود ۵۵ درصد نظام سلامت ما در اختیار دولت و بیمهها و ۴۵ درصد نیز در اختیار بیمههای خصوصی و مردم قرار دارد. همچنین سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی در مدت این دو دهه روند افزایشی پیدا کرده و از حدود پنج درصد در سال ۱۳۸۰ به هفت درصد در سال ۱۳۹۷ رسیده است.»
وی افزود: «بر اساس این اطلاعات، پرداخت از جیب مردم متأسفانه بالای ۴۰ درصد است که نشان میدهد هدف نهایی که افزایش نقش بیمهها و دولت در پرداخت هزینههای درمان است، محقق نشده است.»
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهار کرد: «سازمان تأمیناجتماعی به عنوان بزرگترین خریدار و دومین ارائهدهنده خدمات درمانی در کشور، در این مدت حدود ۲۰ سال، بین ۱۵ تا ۲۰ درصد از هزینههای سلامت را به خود اختصاص داده و نقش اصلی و تأثیرگذاری در حوزه تأمین مالی نظام سلامت برعهده داشته است.»
علیاکبر فضائلی در وبینار «نقش سازمان تأمیناجتماعی در تأمین مالی نظام سلامت کشور» که از سوی مؤسسه عالی پژوهش تأمیناجتماعی برگزار شد، افزود: «بحث هزینههای سلامت و تأمین مالی نظام سلامت از دغدغههای سیاستگذاران حوزه سلامت کشور ما است. در بند «۷» سیاستهای کلی سلامت به عنوان یک سیاست بالادستی، به صراحت عنوان شده که تولیت نظام سلامت با وزارت بهداشت و مدیریت منابع سلامت از طریق نظام بیمه انجام میشود.»
وی اظهار کرد: «براساس مفاد این بند و آییننامههای موجود در برنامههای توسعه و نیز آییننامههای حوزه سلامت، میتوان گفت، نظام سلامت در کشور ما یک نظام تلفیقی است که هزینههای آن از طریق دولت، هزینههای بیمه و بخشی نیز توسط مردم تأمین شده و به رسمیت شناخته شده است.»
این دکترای اقتصاد سلامت با اشاره به نتایج مطالعات مرکز آمار ایران از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۷ گفت: «آمارها حاکی از آن است که در نظام سلامت کشور ما کل هزینههای سلامت که توسط مردم، بیمهها و دولت پرداخت شده است، از ۴ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۸۰ به بیش از ۱۴۶ هزار میلیارد تومان در سال ۱۳۹۷ افزایش یافته است. همچنین در این دوره ۱۷ ساله، برای ارتقاء نظام سلامت و افزایش کارایی این نظام، طرحهای تحولی مانند طرح تحول سلامت، طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع، طرح بیمه روستاییان و... به اجرا درآمده است.»
فضائلی تصریح کرد: «از سوی دیگر آمار سال ۱۳۹۷ نشان میدهد که حدود ۵۵ درصد نظام سلامت ما در اختیار دولت و بیمهها و ۴۵ درصد نیز در اختیار بیمههای خصوصی و مردم قرار دارد. همچنین سهم سلامت از تولید ناخالص داخلی در مدت این دو دهه روند افزایشی پیدا کرده و از حدود پنج درصد در سال ۱۳۸۰ به هفت درصد در سال ۱۳۹۷ رسیده است.»
وی افزود: «بر اساس این اطلاعات، پرداخت از جیب مردم متأسفانه بالای ۴۰ درصد است که نشان میدهد هدف نهایی که افزایش نقش بیمهها و دولت در پرداخت هزینههای درمان است، محقق نشده است.»
عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران اظهار کرد: «سازمان تأمیناجتماعی به عنوان بزرگترین خریدار و دومین ارائهدهنده خدمات درمانی در کشور، در این مدت حدود ۲۰ سال، بین ۱۵ تا ۲۰ درصد از هزینههای سلامت را به خود اختصاص داده و نقش اصلی و تأثیرگذاری در حوزه تأمین مالی نظام سلامت برعهده داشته است.»