یک کارشناس حوزه بازار کار با تأکید بر ضرورت رصد مشکلات کارگاههای غیرفعال، گفت: «احیای بنگاههای تولیدی دارای مشکل و ارائه راهکار در راستای بازگشت آنها به چرخه تولید بسیار مهم است و باید مورد توجه مسئولان ذیربط قرار گیرد.»
علیرضا حیدری اظهار داشت: «اگر کارگاهی که در گذشته همه عوامل تولید را در اختیار داشته و به انجام فعالیت مشغول بوده و با ادامه فعالیت کارگران، سودآوری برای مجموعه آنها تعریف شده و بنا به برخی دلایل دچار مشکل موقت برای ادامه فعالیت است، در این شرایط مقرونبهصرفه است که کارگاهها و بنگاههای اقتصادی را پایش کرده و با رصد مشکلات آنها چارهاندیشی برای حل مسائل صورت گیرد.»
این کارشناس اقتصادی در ادامه تصریح کرد: «در صورت حل مشکلات بنگاههای اقتصادی، این کارگاهها به مسیر تولید و فعالیت خود ادامه داده و در بلندمدت به حل مشکلات عمده در مسیر تولید اقدام خواهند کرد و بسیاری از این کارگاهها و فعالان اقتصادی شاید به واسطه برخی حمایتهای قانونی قادر به ادامه فعالیت هستند.»
وی اضافه کرد: «در حال حاضر در شرایطی قرار داریم که جریان حرکت اقتصاد به کندی صورت میگیرد و در این وضعیت که جریان حرکت فعالیتهای اقتصادی با توقف یا کندی حرکت مواجه میشود، برخی واحدهای تولیدی به دلیل مطابقت با شرایط گذشته با مشکلاتی مواجه میشوند که حتی فارغ از حمایتهای مالی، گاهی یک استمهال یا تأخیر در اجرای برخی تعهدات قانونی و تسهیلاتی میتواند مشکل کارگاهها را برای بازگشت به چرخه تولید حل کند.»
حیدری افزود: «وقتی صحبت از حفظ اشتغال موجود به میان میآید، باید آگاه باشیم که عوامل تشکیلدهنده تولید که در کشور دارای سابقه است و شامل نیروی انسانی، ماشینآلات، بازار، مدیریت، تکنولوژی و فناوری و مسائلی از این دست میشود، بنا به شرایط اقتصادی ممکن است یکی از عوامل مورد نیاز برای رونق و استمرار تولید در حوزه فعالیت کارگاهها، دارای نقصان باشد.» وی گفت: «زمانی که یک کارگاه به هر دلیل عوامل ساختاری تولید را دارا است، اما با مشکل نقدینگی برای تأمین مواد اولیه بخصوص در حوزه واردات روبهرو است، توقف تولید به دلیل عوامل قهری خارج از اراده کارفرما است و در واقع عامل توقف تولید یک متغیر برونزا است و ارتباطی به ساختار فعالیت و مدیریت کارگاه ندارد.» این فعال اقتصادی در ادامه بیان کرد: «زمانی که تفکر سرمایهگذاری جدید و تولید شکل میگیرد باید مجموعه عوامل از جمله سرمایه را فراهم آورد تا بتواند منجر به شکلگیری تولید و تبدیل به فعالیت تولیدی شود و بعدها بتواند سهم خاصی از بازار را در اختیار گیرد و این در حالی است که بسیاری از کارگاههای موجود و فعال در کشور، بخش قابل توجهی از این مسائل را برای خود حل شده تلقی میکنند.»