
رکورد شگفتانگیز تیم ملی چگونه به دست آمد؟ این سوالی است که این روزها خیلی مطرح نمیشود. رکورد 17ساعت گل نخوردن تیم ملی به غیر از اینکه توسط برخی منتقدان تیم ملی به بازی دفاعی تیم کیروش در مدت اخیر تقلیل پیدا کرد به هیچوجه مورد بررسی قرار نگرفت. تیم ملی ایران آخرین بار مقابل ترکمنستان گل خورده و پس از آن دروازهاش باز نشده اما این کار چطور صورت گرفته است؟ بررسی ترکیب تیم ملی در بازیهای مقدماتی جام جهانی نشان میدهد که مرد پرتغالی برای رسیدن به یک سازمان محکم دفاعی از سه آیتم ساده و ابتدایی شروع کرده و بازیکنان تیم ملی ایران به گواه آمار فیفا در همه این بازیها معدل دوندگی بالای 10کیلومتر برای هر بازیکن را داشتهاند. کیروش برای رسیدن به این مهم به غیر از اینکه اهمیت بسیار بالایی برای آمادگی بدنی بازیکنان قائل بود به معدل سنی بازیکنان هم توجه ویژهای داشته. در اصل او در مدت اخیر اصرار زیادی به دو نکته داشته است. اول اینکه بازیکنان ایرانی به تیمهای اروپایی بروند و هرکسی که به اروپا رفته را به تیم ملی دعوت کرده و دوم اینکه برای بازیکنانی که در اروپا نیستند اردوهای بلند مدت برگزار کرده است. این دو نکته سبب شده که تیم کیروش همیشه آمادگی بدنی خوبی داشته باشد. به غیر از این مسئله سرمربی پرتغالی علیرغم اینکه مطمئنترین بازیکنانش در پستهای مختلف بازیکنان مسن بودهاند هیچگاه اجازه نداده که معدل سنی تیم ملی به بالاتر از 25 سال برسد. او با رعایت شرط آمادگی و شرط سنی همیشه تیمی آماده داشته که در طول 90دقیقه بیدریغ دویدهاند و فضای حرکتی را حریفان گرفتهاند. معدل قد تیم ملی عدد دیگری است که کیروش با تغییر و افزایش آن به بسته شدن فضا برای گل زدن حریفان رسیده است. حالا هرچند آمار منتشر شده در مورد 17ساعت گل نخوردن ایران عجیب به نظر میرسد اما آمار عجیبتر از آن در اختیار تیم ملی است. حریفان ایران در 9 بازی آخر موفق شدهاند فقط هشت بار به دروازه تیم ملی شوت بزنند. باورتان میشود؟ 810دقیقه بازی و فقط هشت شوت. آمار جالب دیگر اینکه در بازی آخر مقابل کرهجنوبی اصلا شوتی به دروازه ایران زده نشده است. این آمار نشان میدهد که دژ دفاعی جوان، دونده و قد بلند ایران که شامل هر 11بازیکن میشود اصلا به حریف اجازه شوت زدن به دروازه را نمیدهند چه برسد که گل بخورند.