فراموشخانه! علیه تیم ملی
مهدی شادمانی
این اموجیای است که توییتر مخصوص مقدماتی جام جهانی 2018 فیفا برای رکورد تیم ملی ایران استفاده کرد. دقیقا وقتی که بازی به پایان رسید. توییتر فیفا خبر از رکورد ادامهدار و 17ساعته تیم ملی ایران در گل نخوردن داد. شگفتزدگی و هیجانزدگی توییتر فیفا را خبرنگاران کرهای هم در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی داشتند. آنها که قبل از بازی حسابی تلاش کرده بودند سرمربی تیم ملی را آزار بدهند و کری بخوانند، پس از بازی با سوالاتشان نشان دادند که چه احترامی برای تیم ملی، نتایج و نمایش آن قائل هستند. حتی رسانههای کرهای هم از توانایی پایین تیم کشورشان در برابر ایران نوشتند و اینکه زور کره به ایران نمیرسد. کیروش اما در کنفرانس مطبوعاتی تاکید کرد که در ایران کارهای تیم ملی دیده نمیشود و خدا کند رسانههای جهانی به ایران بپردازند. حرفهایی که چند ساعت بعد در تهران ثابت شد.
استقبال عجیب
خبرنگار شبکه خبر پس از ورود تیم ملی به فرودگاه خبر داد که کیروش از مدل استقبال ناراضی است و اجازه مصاحبه به بازیکنان تیم ملی نداده است. البته که از فدراسیون فوتبال گرفته تا وزارت ورزش تا ریاست جمهوری پیش از این به تیم ملی تبریک گفتهاند. اما به نظر میرسد که اعتراض به استقبال، اعتراض به فراموش کردن موفقیت تیم ملی است. در شرایطی که رسانههای مختلف بینالملل هر روز از موفقیتهای جدید تیم ملی شگفتزده میشوند و آن را مورد تحسین قرار میدهند اما در ایران و پس از پیروزی مقابل ازبکستان موج موفقیت آغاز و به پایان رسیده و ادامهای هم نداشت. همین هفته پیش فیفا نام 12مربی تاثیرگذار سال گذشته میلادی را اعلام کرد و نام کیروش در میان آنها نبود. غیبت کیروش درحالیکه برای فضای فوتبال ایران عجیب به نظر نمیرسید با انتقاد چندین رسانه بینالمللی مواجه شد. آنها به فیفا انتقاد کردند که نمایش تیم ملی ایران با کیروش اینقدر خوب بوده که کیروش میبایست در میان فهرست مربیان تاثیرگذار جهانی باشد. شاید مقایسه رفتارهای بینالمللی در مورد تیم ملی با رفتارهای داخلی یکی از نشانههای فراموشکاری باشد اما همهاش نیست.
پاداش
پاداش صعود بازیکنان تیم ملی ایران پرداخت نشده. شاید این بدترین اتفاقی باشد که به غرغر کردن بازیکنان رسیده. البته که شکی نیست بازیکنان نباید در گرفتن پاداش مطالبهگر باشند اما به نظر میرسد از وزارت ورزش تا فدراسیون فوتبال همه و همه فراموش کردند که چهار سال قبل در همین بازه زمانی به چه چیزی فکر میکردند و هشت سال قبل به چه چیزی. چهار سال قبل در زمانی مشابه ایران نیاز به پیروزی در سئول برای صعود داشت و هشت سال قبل در مقدماتی جام جهانی 2010 دیگر مسجل شده بود که تیم ملی ایران به جام جهانی نخواهد رسید. حالا تیم ملی در فراموشی مطلق به جام جهانی رسیده و همه گذشته را از یاد بردهاند نتیجهاش هم اینطور میشود که حتی پاداش بازیکنان پرداخت نشده است.
امکانات
نزدیک به دو ماه و نیم قبل تیم ملی ایران به جام جهانی رسید. از همان روز گفته شده که تیم ملی برای صعود به مرحله بعد به امکانات و بازیهای تدارکاتی نیاز دارد. طی این مدت نه زمین چمن مورد نظر تیم ملی فراهم شده و نه خبری هست که این زمین را میخواهند در فلان زمان احداث کنند تا تیم ملی، چمن مورد نیاز برای تمرین داشته باشد. بازی تدارکاتی مقابل روسیه هم که از چهار ماه قبل هماهنگ شده و همچنان هیچ بازی درجه یکی برای تیم ملی درنظر گرفته نشده، حالا سوال این است فراموشی مدیران فدراسیون تا کجا باید به تیم ملی ضربه بزند و اگر در نتیجه این عدم تدارک تیم نتیجه نگرفت کسی از این فراموشکاران مسئولیت قبول میکند؟
فوتبال دفاعی
با عبور از هیجانات و خوشحالیهای صعود که مردم همگی در فضای مجازی همراهش بودهاند و در میان ستایش همه کارشناسان دنیا از شرایط تیم ملی، حالا کارشناسان داخلی دوباره صدایشان درآمده که این نمایش در شأن ایران نیست! البته که کارشناسان داخلی همیشه به همین طبل انتقاد نواختهاند که تیم ملی نباید بازی دفاعی کند اما انگار یادشان رفته که در مورد تیم ملی برزیل صحبت نمیکنند و موضوع تیم ملی ایران است. تیم ملی ایران با امکانات حرفهای هفتم در آسیا بدون زمین تمرین و بدون بازی تدارکاتی. تیمی که قبل از کیروش حتی به جام جهانی هم نرسیده بود. تیم ملی کشوری که باشگاههایش سالهاست به فینال آسیا نرسیدهاند و اگر به خاطر تیم ملیاش نبود امروز همه در مورد افول فوتبالش صحبت میکردند. فراموشکاران به اسم کارشناس دوباره فضا را به دست گرفتهاند و این هم یکی از تلخترین قسمتهای ماجراست.