چه فرزندی آرام و سر به راه داشته باشید و چه کودکی هیجان‌طلب فرقی نمی‌کند؛ گرفتار زورگویی شدن در مدرسه، مشکلی است که می‌تواند برای هر کودکی پیش بیاید و رفتن به این محیط را، برایش دشوار و اضطراب‌آور کند. چیزی تا شروع سال جدید تحصیلی نمانده و به جای خوش‌بینی بیش از اندازه در مورد شرایط کودک‌تان در مدرسه، بهتر است به فکر به کار بستن راه‌هایی برای حل بحران‌های احتمالی بیفتید. نمی‌خواهیم شما را نگران کنیم و با افکار وسواس‌گونه در مورد چالش‌های مدرسه‌ای بودن آزارتان دهیم. تنها می‌خواهیم در مورد مشکلی که ممکن است روزی برای هر کودکی پیش بیاید، به شما هشدار داده و ابزارهای مقابله را در اختیارتان قرار دهیم.

 

صمیمیت؛ کلید حل مشکل است

هیچ چیز به اندازه جریان داشتن صمیمیت میان شما و فرزندتان نمی‌تواند به نجات او از مخمصه‌ها کمک کند. اگر شما مورد اعتماد فرزندتان باشید و رابطه‌ای همراه با صمیمیت را بنا کرده باشید، بعید است که راز مهمی مثل قربانی زورگویی شدن در مدرسه، از شما پنهان بماند. اگر فرزندتان مشکلاتش را به خاطر ترس از تهدید یا تحقیر شدن با شما در میان نمی‌گذارد و بار روانی‌اش را با شما تقسیم نمی‌کند، معنایش این است که رابطه‌ای متوازن، صمیمانه و همراه با اعتماد را بنا نکرده‌اید.

 

خشونت را آموزش ندهید

مهم نیست که فرزندتان خشونت را آغاز کرده یا اینکه با بی‌پناهی و انفعال گرفتار آن شده است. در هر دو صورت، فرزند شما یک قربانی است. کودک شما، چه سیلی بخورد و چه سیلی بزند، یک قربانی است و آسیب این اتفاق، چه از سوی او آغاز شود و چه به او ختم شود، رهایش نمی‌کند. پس هرگز به کودکی که مورد زورگویی واقع شده، روش‌های زورگویی یا ابراز خشونت را نیاموزید، بلکه به او، محافظت از حریم خود را آموزش دهید. کودک‌تان باید بداند که هیچ کس اجازه گرفتن وسایل او، کتک زدنش یا تحقیر و مسخره کردنش را ندارد و در صورت نیاز می‌تواند برای خروج از بحران روی کمک شما، اولیای مدرسه و قانون حساب کند.

 

روی کودک برچسب نزنید

موضوع پیش آمده را در حضور کودک برای دیگران تعریف نکنید و در حرف‌های‌تان، روی فرزند خود برچسب نزنید. تکرار عبارت‌هایی مثل «بچه مظلوم من»، «بچه بی‌دست و پا» و .... به کودک این باور را می‌دهد که واقعا بی‌دفاع و ناتوان است. پس هرگز با حرف‌های‌تان، ناخواسته به شخصیت کودک خود شکل ندهید.

 

از راه دور حمایت کنید

به جای وارد شدن مستقیم به نزاع بچه‌ها تا جایی که خطر تهدید جسم و روان فرزندتان پیش نیامده به مجادله آنها وارد نشوید. اما در مقابل به فرزندتان بگویید که همیشه و در هر حالی حامی او هستید و او به پشتوانه این حمایت باید برای درست رفتار کردن تلاش کند. هرگز مانند یک کودک، به جدل فرزندتان و دیگر کودکان وارد نشوید و به جای او، رفتار نکنید. اگر فرزندتان در بحث‌ها و چالش‌های کوچک، بتواند از خود، عقاید و تصمیم‌هایش دفاع کند، بدون تردید در موقعیت‌های پیچیده‌تر هم، کمتر دچار ترس یا انفعال می‌شود.

 

زورگو نباشید

یادتان نرود که فرزندتان زندگی را از رفتارهای شما و نه حرف‌هایی که به او می‌زنید یاد می‌گیرد. اگر در خانه فردی مستبد هستید که از فرزند و دیگر اعضای خانواده‌اش انتظار بله قربان‌گو بودن را دارد، نباید انتظار داشته باشید که فرزندتان عملکرد خوبی در مبارزه با خشونت داشته باشد. فرزندانی که همیشه در خانه خود قربانی خشونت بوده‌اند، در مقابله با چنین مشکلاتی هم عملکرد مطلوبی ندارد و با قربانی شدن یا قربانی کردن دیگران، مشکلات ایجاد شده را تشدید می‌کنند.