عید قربان، عید بندگی و دلدادگی رسیده است؛ عید ایثار و اخلاص و از خود بریدن. باید دل را از خدایان پوشالی که برای خود ساخته است، پاک و وارسته کرد. باید این‌همه بند را که به‌پای روح پیچیده، برکند! عید قربان جلوه‌گاه تعبّد و تسلیم ابراهیمیان حنیف است و فصل قرب مسلمانان به خداوند، در سایه عبودیت. عید قربان فصل قربانی کردن عزیزها در آستان «عزیزترین»؛ یعنی خداست. عید قربان مجرای فیض الهی و بهانه عنایت رحمانی به بندگان مؤمن و مطیع است؛ و هر کس بتواند رضای خویش را فدای رضای حق کند، از خواسته دل درراه خواسته خدا چشم بپوشد و از داشته‌ها و خواسته‌ها بگذرد، به مرز عبودیت می‌رسد.