سازمان تامین‌اجتماعی پرچمدار امنیت، آرامش و تامین آتیه کارگران و پیشکسوتان جامعه است. این سازمان با ایده مشارکت جمعی در تعیین سرنوشت، توانسته است در نهادینه‌سازی این مهم، نقشی بی‌بدیل ایفا کند. سازماندهی و هدایت وجوه و سرمایه‌ها به سمت تولید و گره‌گشایی از پروژه‌های ملی در هنگام نیاز، به همراه نگاه ژرف به مقوله سلامت و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر و نیز پشتیبانی از اقشار کم‌درآمد و فرودست در مجموعه‌های تولیدی، برای این سازمان نقشی بی‌بدیل خلق کرده است و تقویت و حمایت از این مجموعه توانمند، مقتدر و موثر می‌تواند جامعه را به چشم‌انداز رفع فقر مطلق برساند.

اگرچه در طول سال‌های گذشته، سازمان تامین‌اجتماعی گاه با نگاه ملی حفظ نظام و اقتدار کشور در روزهای مبادا به کمک دولت شتافته، ولی واقعیت آن است که دولت‌ها تاکنون نگاه حمایتی مناسبی به این سازمان مهم نداشته‌اند و همین مسئله موجب بدهی سنگین 120 هزار میلیارد تومانی نهاد دولت به سازمان تامین‌اجتماعی شده است. بدیهی است اگر این سرمایه عظیم به‌موقع بازپرداخت نشود، چالش مالی پدید آمده در آینده نه چندان دور، غیرقابل جبران خواهد بود. اسفناک آنکه امروزه مجموعه‌های ورشکسته به دنبال الصاق خود به این سازمان هستند که اموال و منابع آن «حق‌الناس» است. این بی‌توجهی موجب شده هر‌از چندگاهی با لوایح و طرح‌های خلق‌الساعه مواجه بوده و دست‌های دراز شده جهت استفاده غیرمنطقی از اموال این نهاد عمومی را مشاهده کنیم. امروز بیش از گذشته نیازمند حراست از کیان این سازمان هستیم چراکه چالش‌های مالی کشور، برخی را دوباره به فکر استفاده از منابع این سازمان برای حل مشکلات بی‌ارتباط با ماموریت‌های اصلی سازمان انداخته است. پرواضح است که این رویکرد، خدمات آتی تامین‌اجتماعی را با بحران مواجه می‌کند. عجیب آن است که برخی از متولیان سلامت کشور نیز به اهمیت خدمات درمانی این نهاد نگاه دقیقی ندارند و این سازمان را رقیب خود می‌دانند و اصلاح نشدن این نگاه غیرکارشناسی ممکن است در آینده چالش‌برانگیز باشد.

در هرحال با توجه به پیری جمعیت کشور، امروز ما نیازمند یک عزم ملی برای کمک به سازمان تامین‌اجتماعی و حل مشکلات آن هستیم؛ ضرورتی که غفلت از آن می‌تواند یک بحران در آینده نزدیک برای کشور ایجاد کند و نباید فراموش کرد که امروز بحران صندوق‌های بازنشستگی ورشکسته و تحمیل تعهدات آنها به منابع عمومی کشور، از مهم‌ترین چالش‌های کشور است.