کارتن‌خواب‌ها را کمتر کسی است که حین عبور و مرور هرروزه خود در شهر ندیده باشد. در پارک‌ها، زیر پل‌ها و هر مکان عمومی که افراد بی‌خانمان بتوانند بساط خود را گوشه‌ای از آن پهن و اُتراق کنند، می‌توان کارتن‌خواب‌ها را دید. کارتن‌خوابی از آسیب‌های اجتماعی جدی جهان امروز است. آسیبی برآمده از پدیده بی‌خانمانی که یکی از عمده دلایل آن اعتیاد است و بحران‌های اقتصادی از عمده‌ترین عواملی هستند که به بروز این پدیده منجر می‌شوند. برای رفع این معضل چه می‌توان کرد؟ «بی‌خانمانی و سیاست‌گذاری اجتماعی» کتابی است که به این پرسش می‌پردازد و می‌کوشد برای رویارویی با معضل کارتن‌خوابی راهکارهایی ارائه دهد. این راهکارها البته در کشورهای دیگر تجربه شده‌اند اما می‌توانند جامعه ما را نیز برای رویارویی با معضل کارتن‌خوابی یاری کنند. ترجمه فارسی این کتاب را انتشارات علمی و فرهنگی با ترجمه محمد خانی منتشر کرده است. نویسندگان کتاب روجر باروز، نیکلاس پلیس و دبورا کویلگارس هستند که در آغاز کتاب مطلبی در معرفی‌شان آمده است. طبق پیشگفتاری که علی‌اصغر محکی، مدیرکل سابق مطالعات اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران، بر ترجمه فارسی این کتاب نوشته است، این کتاب مطالعات مرکز سیاست‌گذاری مسکن دانشگاه یورک در زمینه پدیده بی‌خانمانی و کارتن‌خوابی را مرور می‌کند و در آن «علاوه بر مفاهیم نظری و قانونی موضوع بی‌خانمانی، آثار بی‌خانمانی نیز بررسی و تجربه سیاست‌گذاری‌های انجام‌شده برای این مسئله نیز ارزیابی شده است.» کتاب از یک درآمد و شانزده فصل تشکیل شده است. آنچه در ادامه می‌خوانید بخشی است از مقدمه مترجم بر ترجمه فارسی کتاب: «یکی از ویژگی‌های ممتاز این کتاب، نگاهِ ویژه نگارندگان به مسئله بی‌خانمانی است. هرچند بسیاری از این محققان به صورت زیرمجموعه گروه تحقیقاتی دانشگاهی دانشگاه یورک به این تحقیقات پرداخته‌اند، اما این امر آنان را از نگاهی راهبردی به مسئله بی‌خانمانی بازنداشته است. به همین دلیل، چه در فهم مسئله، چه در نزدیک شدن به جنبه‌های مختلف آن، و چه در راهبردها و صوابدیدهایی که محققان در نتیجه‌گیری هر فصل ارائه می‌دهند، شاهد نوعی نزدیکی میدانی محققان به مسئله هستیم.»