یادداشت
آخر دنیا
هومن افاضلی
سنگینترین شکست یک تیم ایرانی در لیگ قهرمانان آسیا لقب بزرگی است برای بازی استقلال!
این درست که از نظر آماری این اتفاق تا به حال برای تیمهای ایرانی در لیگ قهرمانان نیافتاده اما رخ دادنش نشاندهنده یک فاجعه نیست. شکست در ورزشگاه العین مقابل تیم اماراتی با 6 گل حتما سختتر از شکست 7 گله برزیل از آلمان در خانه خودی نیست؛ اما فوتبال همین است.
این درست که بعضی مواقع و فقط در شرایط نادر چنین بازیهایی رخ میدهد اما اگر نخواهیم قبول کنیم که این هم یکی از همان بازیهایی است که بالاخره انجام میشود و نتیجهاش بالاخره اینطور میشود، مسیر را اشتباه رفتهایم. استقلال و علیرضا منصوریان کارنامهای مشخص در فصل گذشته داشتهاند. کارنامهای که از پایین جدول لیگ برتر شروع شده و به رتبه دومش رسیده.
کاری بسیار مهم با جوانانی که منصوریان این فصل به لیگ برتر معرفی کرد. حالا پس از یک باخت سنگین، وقت پرسیدن این سوال است که آیا دنیا برای استقلال به پایان رسیده؟ حقیقت این است که استقلال با توجه به محرومیت در نقلوانتقالات و البته تیمهای همگروهش تا همین مرحله هم صعود و نتیجه خوبی داشته است .
آنها نتوانستند در نیمفصل بازیکن بگیرند و با همین ضعف مجبور شدند در دو تورنمنت بجنگند و در هر دو به رتبههایی قابل تقدیر دست پیدا کردند. استقلال حالا فصل آینده را فرصت دارد که هم برای بهتر بودن در لیگ برتر مبارزه کند و هم برای بهتر شدن در لیگ قهرمانان آسیا. با مهرههایی بهتر، بازیکنانی آمادهتر و روحیههایی بالاتر. حالا امروز و بهخاطر تعداد گلهای خورده استقلال، علیرضا منصوریان شدیدا تحت فشار است.
البته باید گفت که او در زمان انتخاب شغل سرمربیگری این فشارها را هم بهجان خریده اما حقیقت این است که همه این فشارها حق او نیست. در اصل همانطور که وقتی استقلال با یک عده جوان در لیگ برتر به رتبه دوم میرسد و سهمیه سوم لیگ برتر را دشت میکند، منصوریان بهتنهایی این مسیر را نرفته، پس از شکستی چنین سنگین هم نمیتوان گفت که فقط علیرضا منصوریان مقصر است و باید تاوان بدهد.
یک تیم با همه عواملش از مدیریت گرفته تا تدارکات برای هر بازی زحمت میکشند و برآیند زحمت همه است که در نتیجه خود را نشان میدهد. به عبارت دیگر نمیشود قسمت خوبش را جدا کرد و به نام ستارههای جوان نوشت و قسمت بدش را به نام سرمربی تیم! استقلال در مواجهه با العین خودش نبود و در دقایقی بسیار مهم تمرکزش را از دست داد. استقلال گل دوم و چهارم تا ششم را روی عدم تمرکز خورد. حالا سرمربی مقصر است؟ بله! اما هم سرمربی و هم بازیکنان. اما باید از این بازی گذر کرد.
استقلال برای سال آینده هم انگیزه کافی برای درخشش دارد و هم ابزارش را دارد؛ یک فصل نقلوانتقالات خوب میتواند آبیها را برای سال آینده آماده کند.