این روزها اخبار درآمدهای آنچنانی برخی پزشکان را باید یکی از پرحاشیه‌ترین پرونده‌های نظام سلامت به حساب آورد. اگرچه دور از ذهن نیست که دریافتی تعداد اندکی از پزشکان ممکن است فاصله‌ای غیرمتعارف با میانگین درآمدهای جامعه پزشکی داشته باشد، اما واقعیت این است که اکثر جامعه پزشکی، دریافتی‌های متعارف دارند و خبری از پرداختی‌های میلیاردی به پزشکان نیست. امروز شاید بتوان با قاطعیت گفت که 100 درصد پزشکان عمومی فعال در مناطق محروم یا فعال در طرح پزشک خانواده، درآمدی کمتر از 6 تا 7 میلیون تومان دارند؛ آن هم در شرایطی که بسیاری از آن‌ها در دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین نقاط کشور مشغول خدمت هستند. برای سایر پزشکان متخصص و فوق‌تخصص فعال در مراکز دولتی، مراکز درمانی تامین‌اجتماعی و سایر مراکز غیردولتی هم گزارشی از دریافتی‌های میلیاردی نداشته‌ایم. در این بین، شاید تعداد انگشت‌شماری از پزشکان در مراکز دولتی وجود داشته باشند که حقوق‌های بالا دریافت کنند که البته دریافتی‌ آن‌ها نیز هرگز میلیاردی نیست و درآمدشان بیشتر از چند ده میلیون تومان نمی‌شود. البته باید در نظر داشت که این پزشکان به صورت تمام‌وقت در خدمت بیمارستان هستند و همچنین در رشته تخصصی خود سرآمد همکارانشان هستند. این گروه از پزشکان، اگر در بخش خصوصی حضور داشته باشند، درآمدی به مراتب بسیار بالاتر از بخش دولتی خواهند داشت. اما جدای از همه این موارد، طبق قانون نباید پزشکی که در بخش دولتی فعال است، در بخش خصوصی هم حضور داشته باشد. این کار تخلف است و متاسفانه گاه چنین تخلف‌هایی در حوزه سلامت اتفاق می‌افتد. در این زمینه باید نظارت بیشتری شود. نباید اجازه داد که سیاست یک بام و دو هوا برای این گروه از پزشکان وجود داشته باشد، اما نباید همه پزشکان را به یک چشم نگاه کرد، زیرا قاطبه جامعه پزشکی بااخلاق هستند و حقوق‌های متعارفی دریافت می‌کنند. مطرح شدن شائبه درآمدهای آنچنانی از سوی برخی پزشکان، اعتماد عمومی جامعه را نسبت به کادر پزشکی تحت تاثیر قرار خواهد داد، در حالی که هیچ فرد و نهادی نباید این اعتماد دوسویه را خدشه‌دار کند، زیرا تخریب رابطه محترمانه پزشک و بیمار درنهایت به افت کیفیت درمان منجر می‌شود و بیمار متضرر خواهد شد. نباید فراموش کرد که پزشکان عمومی در صف اول خدمت به بیماران جامعه هستند و بسیاری از آن‌ها با دریافتی متعادل در سخت‌ترین شرایط کار می‌کنند. حال با وجود این فداکاری‌ها، مطرح کردن چنین حاشیه‌هایی خارج از قاعده انصاف است. افزایش سطح نظارت‌های دولت و توجه نکردن به حاشیه‌ها، می‌تواند از مسموم شدن فضای نظام سلامت جلوگیری کند و سلامت بیمار را همواره در اولویت نظام بهداشت و درمان قرار دهد.