دیگرسو
تاثیر مستقیم فقر بر کار کودکان
۱۲ ژوئن روز جهانی مبارزه با کار کودکان است. به گزارش سازمان جهانی کار بیش از 200 هزار نفر از کودکان کاری که در جهان مشغول به کارند، با مشاغل سخت و پرخطر مواجه میشوند. این سازمان توجهها را به ۱۰ و نیم میلیون «کودکان کار در خانه» جلب میکند. این کودکان بعضا در شرایط پرخطر به کار در خانهها مشغول هستند و 6 میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از این تعداد زیر ۱۵ سال هستند.
با وجود اینکه ۱۷۷ کشور در دنیا به کنوانسیون «پایان بخشیدن به کار سخت کودکان» پیوستهاند، همچنان بخش قابلتوجهی از کودکان در جهان به دلیل فقر اقتصادی خانوادهها به کار روی میآورند.
اظهارات مارکوس لونینگ، نماینده ویژه دولت فدرال آلمان در امور حقوق بشر، مهر تاییدی بر این واقعیت است. او میگوید: «هنوز کودکان بهعنوان نیروهای کار ارزان در جاهایی مثل مزارع پنبه ازبکستان، صنایع خیاطی بنگلادش، کارخانههای تولید خشت پاکستان و برداشت محصول کاکائو در ساحلعاج مورد سوءاستفاده و استثمار قرار میگیرند.»
در تعریف جهانی کودک کار آمده است: «کودکانی که پیش از سن قانونی به صورت مداوم و پایدار به خدمت گرفته میشوند. کودکان کار علاوه بر اینکه در معرض انواع آسیبهای جسمی و روحی و حتی خشونتهای جنسی قرار میگیرند، از حقوق اولیه انسانی و همچنین حق آموزش بازمیمانند.»
سازمان جهانی کار دارای ۸ پیمان اصلی است که دو مورد آن درباره کار کودکان است. اما به نظر نمیرسد تنها پیوستن به معاهدات بینالمللی برای مبارزه با کار کودکان کافی باشد. یونیسف میگوید: «سالانه هزاران کودک حق تحصیل و کودکی را از دست میدهند و آنها در همان کشورهایی زندگی میکنند که رهبرانشان قوانین مربوط به مبارزه با کار کودکان را امضا کردهاند.»
تحلیلگران بر این باورند که مبارزه با فقر ازجمله گامهایی است که میتواند به کاهش تعداد کودکان کار کمک کند. چرا که بخش عمدهای از کودکان کار چارهای جز کار کردن ندارند زیرا در غیر این صورت از گرسنگی تلف میشوند. به گفته این محققان تا زمانی که فقر شدید وجود دارد، سخن گفتن از مبارزه با کار کودکان بیفایده است.
در حال حاضر بسیاری از کشورهای جهان تلاش میکنند زمینههای اشتغال کودکان به کارهای خطرناک را از میان بردارند. امسال برای دستیابی به این هدف نامگذاری شده اما به نظر نمیرسد که این هدف بزرگ در بازه زمانی کوتاه محقق شود.
بنا بر تازهترین طرح یونیسف، مبارزه علیه کار کودکان نهتنها باید از طریق ممنوعیت، بلکه از راه ریشهکن کردن علل ایجاد آن، یعنی فقر و تنگدستی خانوادهها نیز صورت گیرد. به گفته کارشناسان، مهم این است که دستمزد کارگران بزرگسال در حدی باشد که با آن بتوان هزینههای ضروری زندگی یک خانواده را تامین کرد. تا وقتی در هند، یک کارگر معمولی ۳ یورو در روز دستمزد میگیرد، کودکان این خانواده ناگزیرند خیلی زود وارد بازار کار شوند.