قبل از ورود تازهوارد...
به دنیا آمدن خواهر یا برادر برای اغلب بچههای پیشدبستانی، که میدانند حالا باید توجه و محبت والدینشان را تقسیم کنند، تجربه دشواری است. پایین آمدن تکفرزندها از تخت پادشاهیشان باعث میشود اغلب برای مدتی پرتوقع و سمج شوند و عمدا شیطنت کنند. اما بدخلقیهای آنها پایدار نیست و دلخوری فقط جنبهای از رابطه غنی است که بعد از تولد فرزند بعدی بین خواهر- برادرها ایجاد میشود. اگر همیشه آرزوی داشتن خانوادهای بزرگ را داشتهاید اما بهخاطر ترس از کشمکشهای خواهر-برادری فکر دوباره مادر شدن را از سرتان بیرون کردهاید، به این توصیهها عمل کنید.
وقت بیشتری را با فرزند بزرگتر بگذرانید: برای به حداقل رساندن احساس محروم شدن از محبت و توجه کودک بزرگتر، وقتی را به او اختصاص دهید. پدرها در این رابطه میتوانند بسیار مفید باشند و زمان بیشتری را صرف نگهداری از کودک کنند تا مادر بتواند با بچه بزرگتر بیشتر وقت بگذراند.
با بدرفتاری خواهر-برادرها صبورانه برخورد کنید: به بدرفتاری بچه بزرگتر و نیاز او به توجه، صبورانه پاسخ دهید و بدانید که واکنشهایی موقتی هستند. به کودک پیشدبستانی فرصت دهید از اینکه بزرگتر از بچه است احساس غرور کند. برای مثال کودک بزرگتر را ترغیب کنید در تغذیه، حمام کردن، لباس پوشاندن و اسباببازی دادن به کودک کوچکتر کمک کند و از این تلاشهای او قدردانی کنید.
درباره خواستها و نیازهای بچه بحث کنید: والدین با کمک کردن به خواهر-برادر بزرگتر برای درک شرایط و نیازهای فرزند کوچکتر، میتوانند رفتار دوستانه و باملاحظه را ترغیب کنند. برای مثال میتوانید به فرزند بزرگترتان بگویید که خواهر یا برادر کوچولویش آنقدر کوچک است که نمیتواند برای تغذیه شدن منتظر بماند، یا او سعی میکند به جغجغه خود دست بزند اما نمیتواند.
مراقب رفتاری که با هر دو فرزندتان دارید باشید: خشونت مادر با فرزند بزرگتر و دیگر اعضای خانواده با روابط خصمانه خواهر- برادرها ارتباط دارد و در عین حال مادرانی که غالبا با بچههای خردسال خود بازی میکنند و نیازهای کودک نوپا را برای بچههای پیشدبستانی خود توضیح میدهند، به همکاری خواهر-برادرها کمک میکنند.
منبع: روانشناسی رشد- جلد اول