اگر به عادتهای دارویی مردم نگاه کنیم، متوجه میشویم که یک فرهنگ غلط در بین بیماران باب شده است که گمان میکنند داروهای تزریقی اثربخشی بالاتری دارند، در صورتی که چنین مسئلهای اصلا دلیل علمی و منطقی ندارد. اتفاقا تزریقها درصد قابل توجهی از عوارض را با خود به دنبال میآورند، به طوری که حتی گفته میشود تزریق آب مقطر هم ۵ درصد عارضه برای سلامتی افراد در پی دارد.
متاسفانه در کشور ما بین ۴۰ تا ۴۳ درصد داروها به صورت تزریقی مصرف میشوند که ریشه بالا بودن این آمار را میتوان در همین عادت دارویی مردم جستوجو کرد. بدتر از همه اینکه، سهم بسیار بالایی از این داروهای تزریقی را داروهای حاوی کورتون و در راس آنها داروی دگزامتازون تشکیل میدهد. به طور مثال، برای بیماری سرماخوردگی که بیمار با رعایت اصول تغذیه مناسب و استراحت کافی ظرف چند روز بهبود پیدا میکند، بسیاری از بیماران این اصول ساده را رعایت نمیکنند و به تزریق دگزامتازون روی میآورند.
در بسیاری از کشورهای توسعهیافته، اصولا تجویز داروهای تزریقی در بخش درمان سرپایی ممنوع است. در این کشورها داروخانهها حق ندارند داروی تزریقی را به بیمار تحویل دهند، بلکه قاعده این است که اگر بیماری آنقدر حالش بد است که نیاز به تزریق دارو دارد، این کار باید در درمانگاه و بیمارستان انجام شود و نه در هیچ جای دیگری. اینها قوانین ساده و در عین حال قدرتمندی است که میتواند رکورد بالای تجویز داروهای کورتونی را بشکند، اما متاسفانه در کشور ما این قواعد رعایت نمیشود.
اگرچه طی چند سال اخیر، وزارت بهداشت تلاش کرده است به روند تجویز منطقی دارو نظارت بیشتری داشته باشد، اما به دلیل مشکلات فرهنگی بسیاری که در این حوزه وجود دارد، این فرآیند اصلاح با سرعت کندی در حال حرکت است و به بار نشستن آن به زمان زیادی نیاز دارد.