ایجاد زمینه‌های اشتغال هزینه‌های بالایی را برای ارگان‌های دولتی به همراه دارد، اما گاه نیازی به ایجاد زیرساخت‌های هزینه‌بر نیست و تنها کافی است ارگان‌های دولتی از مشاغلی که اتفاقا مبتنی بر مهارت‌آموزی هستند و توسط مجامع خصوصی تدریس و آموزش داده می‌شوند، حمایت کنند. یکی از مشاغلی که مورد استقبال جامعه است و با رشد گردشگری با اقبال بیشتری مواجه شده، تورلیدری یا راهنمای گردشگری است. شغلی که تا سال 87 حتی به‌عنوان شغل رسمیت نداشت. به همین دلیل انجمن راهنمایان گردشگری استان تهران حدودا در سال 87 تاسیس شد. هدف اصلی از تاسیس این ان‌جی‌او در واقع احقاق حقوق راهنماهای گردشگری بود. چون همانطور که اشاره کردم پیش از این مهارتی به نام راهنمای گردشگری به‌عنوان یک شغل به رسمیت شناخته نمی‌شد و در چهارچوب مشاغل تعریف‌شده کشور جایی نداشت. بنابراین افرادی که راهنمایی تورها را به‌عنوان شغل خود انتخاب کرده بودند، کمترین مصونیت‌های شغلی را هم نداشتند. بنابراین نه دستمزد مشخصی در این میان وجود داشت و نه اصولا نظارتی بر شیوه‌های انجام این کار. اما تاسیس انجمن ضمن اینکه با ایجاد تعاملاتی با سازمان میراث فرهنگی توانسته در جهت احقاق حقوق این افراد حرکت کند، کلاس‌های آموزشی نیز برای مهارت‌افزایی در این زمینه برگزار می‌کند و به‌طور کلی سعی دارد زمینه‌های اشتغال افراد علاقه‌مند را فراهم کند. همچنین انجمن برای برگزاری تورها در بهترین شرایط و تامین امنیت و سلامتشان در گفت‌وگو با آژانس‌های مربوطه زمینه‌های مساعد را فراهم کرده است. به‌طور کلی انجمن در راستای این اهداف حرکت می‌کند: پیگیری رسمی و قانونی حقوق راهنمایان گردشگری از طریق وزارت کار و امور اجتماعی، ایجاد تعامل با دیگر تشکل‌های گردشگری همچون آژانس‌های مسافرتی، هتل‌ها و سایر مجموعه‌های مرتبط، ایجاد زمینه اشتغال برای راهنمایان گردشگری و انسجام قانونی در تبیین نوع وظایف و فعالیت‌های راهنمایان گردشگری.

اعضای انجمن به دو دسته عضو عادی و عضو فعال تقسیم می‌شوند. در حال حاضر اعضای عادی حدود 600 نفر و اعضای فعال هم حدود 300 نفر هستند. اعضای ما با توجه به میزان مهارت‌ها و دانشی که دارند، دستمزدهای متفاوتی دریافت می‌کنند. بنابراین در میان این افراد نمی‌توان دستمزدهای یکسانی سراغ گرفت. چون مهارت‌ها هستند که رقم دریافتی هر راهنمای تور را مشخص می‌کنند اما از آنجا که هر شغلی در هر دسته مهارتی که قرار بگیرد، به‌اصطلاح از کف حقوقی برخوردار است، برای این شغل هم حداقل حقوقی در نظر گرفته شده است. بنابراین افراد دارای مهارت‌های عادی کف حقوق را دریافت می‌کنند و هرچه دارای مهارت‌های ویژه‌تری باشند، میزان دریافتی‌شان نیز افزایش می‌یابد. به همین دلیل برای اینکه سروسامانی به میزان دریافتی‌ها در این شغل بدهیم، انجمن صنفی از سال 90 بخش‌نامه‌ای را براساس نظام هماهنگی پرداخت حقوق کارگری در نظر گرفت و بحث‌های مربوط به بیمه، سنوات، پاداش و... را در این خصوص منظور کردیم. کف حقوق تعیین‌شده در سال 90 برای هرروز 90 هزار تومان بود که الان به روزی 165 هزار تومان بدون بیمه رسیده است. البته آن زمان همین میزان تعیین‌شده از سوی انجمن نیز صورت رسمی نداشت اما تلاش شد رفته‌رفته صورت رسمی و قانون به خود بگیرد. این نکته را هم اضافه کنم که 165 هزار تومان کف قیمت برای هر روز است و با توجه به قراردادی که تورلیدر با آژانس‌ها و با تورگردان‌ها می‌بندد، این رقم گاه تا 400 هزار تومان برای هرروز نیز افزایش می‌یابد. از طرفی رقم تثبیت‌شده مذکور ممکن است کمتر هم باشد که این مورد به توافق تورلیدر و طرف قراردادش بستگی دارد. اما به‌طور کلی دریافت‌های متنوعی در این حوزه قابل‌تصور است. مثلا در حال حاضر مسافران چینی‌زبان در کشورمان زیاد هستند. به همین دلیل اگر راهنمایی به این زبان تسلط داشته باشد، می‌تواند به کسب درآمدی تا روزی بین 150 تا 200 دلار فکر کند. اما افراد مسلط به زبان‌هایی مانند فرانسه و آلمانی که خیلی هم نایاب نیستند، برای هر روز بین 60 تا 70 دلار دریافتی دارند.