انگار استخوان‌های یک نهنگ به گل ‌نشسته است یا دنده‌های آدمی که مقهور خاک شده. این دنده‌های چوبی بزرگ اما «شلمون»های یک لنج باری بزرگ است که در حال زاده شدن رگ و پی و گوشت و پوستش را از دست گلاف می‌گیرد. دنده‌به‌دنده، رج‌به‌رج، تخته‌به‌تخته با دست‌های استاد لنج‌ساز یا به قول جنوبی‌ها گلاف ساخته و زاده می‌شود. یکی در پیش‌زمینه عکس، طنابی را سفت می‌بندد و دیگری در انتهای عکس که آغاز لنج است سر فرو انداخته و احتمالا به درآوردن تقارنی یا به سامان رساندن چفت‌وبست دو تخته فکر می‌کند. آن‌ها معماران بی‌ادعای دریاها هستند. گلاف‌هایی که کشتی‌های چوبی‌شان سال‌ها حریف دریاها و موج‌هایند.