اگر به فلسفه وجودی و مفهوم کار و جوهره آن، که مرمر جان را صیقل میدهد، دقت کنیم حتی سختترین کارها هم چیزی جز حلاوت به کام جان نخواهند ریخت. بعضی مشاغل به طریق اولی حلاوتبخشاند. مثلا مشاغلی که با شهد و شکر در ارتباطاند که نمونه بارز آن شیرینیپزی است. شغلی شریف با کارگرانی نجیب، خوشدستپخت که با مواد ساده شیرینیها و کیکهای خوشمزه میآفرینند و پای ثابت محافل شادیاند. حتی در محافل سوگ دستپخت این کارگران است که به کام تلخ عزادیدگان شیرینی مینشاند. حاصل دسترنج کارگران کارگاههای شیرینیپزی در ویترینهای شیشهای شیرینیفروشیها دنیای زیبایی از رنگ و طعم بینظیر است و چشم هر مشتری را مینوازد. قدر کارگران سختکوش کارگاههای شیرینیپزی را باید بیشتر بدانیم که در پشتصحنه این مغازهها هستند و در آشپزخانهها بیوقفه در حال تولید شیرینیاند...