«اینجا وطن دوم من است، من ایران را دوست دارم، اینجا کشور فرهنگ و هنر است.» شنیدن این جملات از زبان شیخ فهد آلصباح برای خبرنگاران عجیب بود. رئیس شورای المپیک آسیا و پدر معنوی ورزش این قاره برای جلسه هیئت اجرایی به تهران آمده بود و رودرروی خبرنگاران صحبت میکرد. شیخ کویتی اما علاقهای عجیب به ایران داشت و این علاقه را در صحبتهایش با خبرنگاران پنهان نکرد. او تیرماه به تهران آمد، با وزیر ورزش دیدار کرد و پس از برگزاری جلسه هیئت اجرایی شورای المپیک آسیا از تهران رفت. مرد اول ورزش آسیا البته از روابط و ریشههای خانوادگیاش پردهبرداری نکرد و نگفت که مادربزرگی ایرانی دارد، اما در همان چند روزی که تهران بود به همه ثابت کرد که نهتنها در خفا که در مقابل رسانهها هم علاقهاش به ایران را پنهان نمیکند.
مرد سایه، مرد قدرت
مسئولان ورزش ایران خیلی خوب شیخ احمد را میشناسند، اما او برای مردم چهرهای شناختهشده نیست و البته کسی از قدرتش خبر ندارد. این در حالی است که دو خبر مهم اخیر مدیریتی ورزش ایران به قدرت او مربوط میشود. اگر قرار باشد پستهای بینالمللی مسئولان ایرانی را بررسی کنیم، حتما یکی از آنها نایبرئیسی در کنفدراسیون فوتبال آسیاست و دیگر عضویت در هیئت اجرایی شورای المپیک آسیا. پستهایی که به علی کفاشیان و کیومرث هاشمی رسیده است. کفاشیان در دوره دولت قبل به خاطر اینکه سعیدلو جایش را گرفت، صندلی نایبرئیسی آسیا را از دست داد و صندلی هیئت اجرایی شورای المپیک هم پس از رفتن هاشمیطبا از دست رفت. صندلیهایی که پس گرفتن آنها به این راحتیها نبود، اما «رئیس شورای المپیک آسیا» با نفوذ خود هردو صندلی را به دوستان ایرانیاش بازگرداند. از اتفاق اول گزارشی مفصل در همین هفتهنامه منتشر شد. رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا که ریاست خود را مدیون شیخ احمد بود پایهریز طرحی شد که در آن یک منطقه به چهار منطقه مدیریتی آسیا اضافه شد. آسیا پنج منطقهای شد، ایران توانست از دایره قدرت کشورهای عربی در غرب آسیا جدا شود و به دایره مرکزی بپیوندد و علی کفاشیان نایبرئیس منطقه آسیای مرکزی شود. صندلی عضویت هیئت اجرایی هم نه خیلی سخت به ایران بازگردانده شد. اما اینها کوچکترین کارهایی است که شیخ احمد در سالهای اخیر انجام داده، زیرا به تایید رسانههای معتبر اروپایی این مرد کویتی قدرت بسیار زیادی دارد.
رئیس فیفا را ما تعیین میکنیم!
انتخابات فیفا برخلاف ظاهری که دارد چندان پیچیده نیست. یعنی هرچند به نظر میرسد که در ساختار جهانی باید سازوکار عجیبی برای انتخاب مدیر متمولترین سازمان خصوصی دنیا وجود داشته باشد، اما حقیقت این است که سازوکار انتخاب رئیس فیفا هم ساده است و هم دستیافتنی. پیش از این سپ بلاتر موفق شده بود 5 دوره متوالی ریاست را به عهده بگیرد و حالا رسانههای اروپایی پرده از راز این انتخابهای ادامهدار برداشتهاند. آسیا و آفریقا دو قارهای بودند که بالاترین رایها را به بلاتر دادند و زمینه انتخابش را فراهم کردند. رایهایی که رسانهها مدعی هستند توسط شیخ احمد هماهنگ شده بوده. او در مصاحبهای پیش از پنجمین انتخاب بلاتر اعتراف کرده که در انتخاب بلاتر سهیم است و گفته: «ما تصمیم گرفتیم که به بلاتر رای بدهیم.» یکی از موارد کوچکی که از قدرت پشت پرده شیخ احمد خبر میدهد. او بهخوبی موفق شده کشورهای آسیایی و آفریقایی را دور خود جمع کند و همیشه این موفقیت را داشته که برخی کشورهای اروپایی را هم متقاعد کند که به کاندیدای مدنظرش رای بدهند. به همین شیوه هم او توانست حسین بن علی، شاهزاده اردنی، را از گردونه رقابت در دوره قبل خارج کند؛ آن هم در حالی که پرنس اردنی کمترین رای ممکن از قاره خودش را داشت.
رئیس بعدی فیفا، سلمان
«سلمان توانایی اداره فیفا و پاک کردن آن از فساد را دارد.» این توییت دو هفته قبل شیخ احمد از واشنگتن است. درست در روزهایی که هنوز پلاتینی برای حضور در انتخابات فیفا شانس داشت، شیخ احمد حمایتش را از سلمان، رئیس کنفدراسیون فوتبال آسیا، برای ریاست فیفا اعلام کرد. مسیری که به نظر میرسد آسیا و آفریقا با او هماهنگ باشند. جمعه ایران حمایت خود را از سلمان اعلام کرد و سایر متحدان قدرتمند مرد کویتی هم حمایتشان را اعلام کردند. انتخابات فیفا چهره معروفی ندارد و فقط اینفانتیو، دبیرکل یوفا، برای رقابت با شیخ سلمان باقی مانده. هرچند رقابت سختی در پیش است، اما به نظر میرسد مرد سایه فیفا دوباره شروع به فعالیت کرده است. او 17 روز قبل واشنگتن بود و در خلال جلسه عمومی المپیک مذاکراتی هم انجام داد. مرد کویتی همانجا مصاحبهای با اسوشیتدپرس داشت و این بنگاه خبری از لقب «پادشاهساز» برای شیخ احمد استفاده کرد، مردی که رئیس بعدی فیفا را مشخص میکند.