میزان وقتی که هر ایرانی به کار و شغل تخصیص می‌دهد و از آن مهم‌تر بهره‌وری کاری از جمله موضوعاتی است که در ایران به‌عنوان یک آفت شناخته می‌شود. چراکه کار و بهره‌وری ایرانیان در مقایسه با متوسط کشورهای پیشرفته و حتی در مقایسه با متوسط جهانی  چندان مناسب نیست و نشان از عقب افتادن ما دارد. در این راستا مرکز آمار ایران هفته گذشته چکیده یافته‌های طرح آمارگیری گذران وقت نقاط شهری کشور در زمستان ۱۳۹۳ را منتشر کرد که نشان می‌دهد هر ایرانی بالای 15 سال به طور متوسط روزی 2 ساعت و 46 دقیقه فعالیت شغلی دارند در حالی که همین افراد بعد از فعالیت نگهداری و مراقبت شخصی که 13 ساعت و 14 دقیقه را در برمی‌گیرد، متوسط بیشترین زمان صرف‌شده در شبانه‌روز را به فعالیت خانه‌داری با ۳ ساعت و ۲۹ دقیقه اختصاص داده‌اند. نکته جالب در بحث مراقبت شخصی این است که بیکاری و آسودن هم جزو این شاخص محسوب می‌شود. یعنی هر ایرانی حدود نیمی از عمرش را به مراقبت‌های شخصی اختصاص داده است. استفاده از رسانه‌های جمعی با ۲ ساعت و ۹ دقیقه به ثبت رسیده است و متوسط کمترین زمان صرف‌شده در شبانه‌روز مربوط به گروه فعالیت داوطلبانه و خیریه برابر با ۳ دقیقه بوده است. در بین مردان، بعد از فعالیت نگهداری و مراقبت شخصی با 13 ساعت و 8 دقیقه، متوسط بیشترین زمان صرف‌شده در شبانه‌روز به ترتیب مربوط به کار و فعالیت‌های شغلی با ۴ ساعت و ۵۵ دقیقه، استفاده از رسانه‌های جمعی ۲ ساعت و ۱۵ دقیقه و مشارکت اجتماعی ۵۶ دقیقه بوده است. در بین زنان نیز متوسط بیشترین زمان صرف‌شده بعد از مراقبت شخصی با 13 ساعت و 20 دقیقه، به ترتیب مربوط به گروه فعالیت خانه‌داری با ۵ ساعت و ۳۸ دقیقه، استفاده از رسانه‌های جمعی ۲ ساعت و ۳ دقیقه و فعالیت‌های مشارکت اجتماعی با ۱ ساعت و ۲ دقیقه در یک شبانه‌روز بوده است. از نکات قابل‌توجه این گزارش عدم ‌تغییر رویه فعلی است. کما اینکه بررسی تغییرات الگوی فعالیت‌های گذران وقت در فصل زمستان ۱۳۹۳ نسبت به زمستان ۱۳۸۷ حاکی از آن است که متوسط زمان صرف‌شده در گروه‌های فعالیت گذران وقت تفاوت چندانی نداشته است و بیشترین افزایش زمان صرف‌شده در زمستان ۱۳۹۳ نسبت به زمستان ۱۳۸۷ مربوط به «نگهداری و مراقبت شخصی» با ۱۰ دقیقه تفاوت است. همچنین در زمستان ۱۳۹۳ بیشترین کاهش زمان به «فعالیت‌های آموزشی و فراگیری» با ۱۸ دقیقه اختصاص داشته است.