کیروش برای ایران چه کار کرده؟
کارلوس کیروش دوباره در مرکز هجمه قرار گرفته است. سرمربی تیم ملی که البته خود زبان بسیار تندی دارد دوباره توسط منتقدان فدراسیون فوتبال به گوشهای رانده شده و مورد حمله قرار میگیرد. آنها عملکرد مرد پرتغالی را زیر سوال میبرند، دستاوردهایش را بیارزش میدانند و حضورش در فوتبال ایران را منفعتطلبانه ارزیابی میکنند. حضور کیروش در فوتبال ایران هرچند هم سود داشته و هم زیان، به نظر میرسد در مورد عملکرد منفی او اغراق زیادی شده است. در گزارشی که پیش روی شماست به مهمترین دستاوردهای سرمربی تیم ملی اشاره شده است.
مهدی شادمانی
بهترین تیم آسیا
پیش از انقلاب، تیم ملی ایران همیشه بهترین تیم آسیا بود. تیمی که به صورت سنتی بالاتر از رقبا قرار میگرفت. اما پس از جام جهانی 2006 دوره افول تیم ملی آغاز شد. پس از حضور کارلوس کیروش حالا نزدیک به 3 سال است که تیم ملی در رنکینگ آسیا به رتبه اول بازگشته، آن هم با 21 بازی بدون شکست در آسیا. حالا دوباره ایران یکی از بهترین تیمهای آسیاست، آن هم بدون اینکه ساختار بهتری داشته باشد.
جوان شدن، آرامآرام
کیروش یک فهرست مدون و بهروز از همه بازیکنان ایرانی دارد. فهرستی که شامل تحلیل فعالیتهای هر هفته بازیکنان ایرانی است و به همین دلیل است تا هر بازیکنی مصدوم میشود و محروم، کیروش بلافاصله بازیکن دیگری را جایگزین او میکند.
او با این فهرست موفق شده پس از جام ملتهای آسیا تیم ملی ایران را چندین سال جوان کند.
اول برنامه، آخر برنامه
ایران اولین تیم جام جهانی بود که کمپ تمرینیاش را شناخت، آن هم میان همه تیمهای طراز اول دنیا. این محوریت برنامهریزی در کارهای کیروش را نشان میدهد. چیزی که او به فوتبال ایران هدیه کرد برنامهمداری بود. هرچند برنامههای کیروش و لیگ برتر خیلی با هم همخوانی نداشتند و تیمهای لیگ برتری از آن ناراضیاند، اما سرمربی تیم ملی برنامهاش را به همه دیکته کرد و به لطف حضور او حداقل یک برنامه وجود دارد.
عصر کیروش
ایران در مسابقات مقدماتی جام جهانی 2010 در گروهش چهارم شد، در یکی از دو گروه 5 تیمی. یعنی سقف فوتبال ایران در سال 2009 یکی از 8 تیم آسیا بود. چیزی که در جام ملتهای 2011 هم تکرار شد. این رتبه در شرایطی به دست آمده که ایران با بهترین سرمربیانش که دایی، قلعهنویی و قطبی در لیگ برتر بودند به این نتیجه رسید. تیم کیروش اما بهعنوان تیم اول به جام جهانی راه پیدا کرد و دوباره نیز این امکان را دارد.
تکستاره بدون ستاره
یک تیم بدون ستاره. این همان چیزی است که تاریخ فوتبال ایران از آن بیبهره بوده است. در طول تاریخ فوتبال ایران چه پیش و چه پس از انقلاب تیم ملی همیشه تعدادی ستاره و تعدادی بازیکن کارگر داشته است. تیم ملی فعلی ایران اما تنها تیم بیستاره تاریخ فوتبال ایران است. تیمی که حتی بدون بزرگانش در دیدارهایش موفق شده و هیچوقت غیبت هیچ بازیکنی در آن به چشم نیامده است. کیروش تیم را ساخته است.
لیگ اروپایی به جای لیگ عربی
روند لژیونر شدن فوتبالیستهای ایرانی در اروپا کاملا مختل شده بود. در اصل بازیکنان ایران پس از سال 1996 نتوانستند دل تیمهای درجه اول اروپایی را بربایند و در عوض به سمت لیگ کشورهای عربی سرازیر شدند. اما مدل نگاه کیروش بازیکنان را مجبور به تغییر روش کرد. او از بازیکنانی که در لیگهای حتی درجهدو اروپایی بودند دعوت کرد و حالا جهانبخش، آزمون، حقیقی و عزتاللهی در اروپا بازی میکنند.
تزریق علم
کیروش تیمهای لیگ برتری را مجبور کرده که به علم روز دنیا مجهز شوند. تیمهای لیگ برتری یکبهیک جلیقههای جیپیاس میخرند و تیمها بهنوبت مدل بدنسازیشان را تغییر میدهند. میزان دوندگی بازیکنان تیمهای لیگ برتری به شهادت تحلیلها پس از حضور کیروش تغییر شگرفی کرده است. کیروش علم روز فوتبال، بدنسازی و جلوگیری از مصدومیت را به تیمهای لیگ برتری آموزش داده.
پیراهن باارزش
آخرین بازیکنی که به تعویض در تیم ملی اعتراض کرده کیست؟ اصلا چنین بازیکنی را به خاطر دارید؟ آخرین بازیکنی که علیه سرمربی تیم ملی صحبت کرده چطور؟ کیروش با تمام ضعف و قوتهایش امروز شرایطی ایجاد کرده که هیچکس برای تیم ملی ناز نمیکند. هیچکس جرئت اعتراض به تعویضها را ندارد و هیچکس علیه سرمربی و تیم ملی صحبت نمیکند. او ارزش پیراهن تیم ملی را بازگردانده.
نیمکت ارزشمند
افشین قطبی و امیر قلعهنویی دو مربی بودند که بازیکنان بهاصطلاح دورگه را به تیم ملی دعوت کردند. اشکان دژاگه و رضا قوچاننژاد دو بازیکنی بودند که به پیشنهادها جواب منفی دادند. پیش از جام جهانی 2014 اما این کیروش بود که موفق شد ستارههای بینالمللی را به ایران بیاورد. او ارزش نیمکت تیم ملی را اینقدر بالا برده بود که موفق شد ستارهها را به ایران بیاورد و مسیر تیم به جام جهانی را هموار کند.
تاکتیک برای همیشه
تیمهای ملی ایران همیشه از دفاع کردن عاجز بودهاند و همیشه بهترین نتایج تاریخ فوتبال ایران با میزان زیادی از شانس همراه بوده است. بازی مقابل آمریکا، استرالیا و یوگسلاوی مثالهای خوبی هستند اما ایران مقابل آرژانتین یک نمایش تاکتیکی فوقالعاده داشت. نمایشی که فقط دو موقعیت به فینالیست جام جهانی داد. در اصل به لطف کیروش، فاصله ایران و آرژانتین فقط یک سوپر گل مسی بود.