صنعت نساجی گیلان یکی از قطب‌های نساجی کشور بود. فعل‌های مثبت توصیف‌کننده صنعت نساجی گیلان همه ماضی هستند. مشکلاتی که از دهه هشتاد در این صنعت به وجود آمد سبب شد تا بسیاری صنعت نساجی و پوشاک گیلان را تنها با اعتراضات کارکنانشان برای دریافت حقوق و دیگر مشکلات نظیر رکود و تعطیلی به یاد بیاورند. علی منتظری، رئیس اداره صنعت، معدن و تجارت استان گیلان، در گفت‌وگو با آتیه‌نو یکی از علت‌های رکود صنعت نساجی را این‌گونه تشریح می‌کند: «به دلیل دولتی شدن اغلب واحدهای نساجی استان و واگذاری‌های غیرکارشناسی که در سنوات گذشته انجام شد بسیاری از واحدهای نساجی استان دچار مشکل شدند.» این مشکل گریبان یکی از مهم‌ترین کارخانه‌های نساجی گیلان را گرفته است. به طوری که اکنون وضعیت کارخانه «پوشش» که بیش از 3 هزار کارگر داشت به‌درستی نشان‌دهنده وخامت حال صنعت نساجی گیلان است. همان‌طور که منتظری هم در این زمینه می‌گوید: «بخش خصوصی پس از تحویل گرفتن «پوشش» ماشین‌آلات و سوله‌های این کارخانه را عملا نابود کرد و این اتفاق حاصل اشتباهی است که در امر واگذاری غیرکارشناسی واحدهای بزرگ رخ داد.» علاوه بر این، صنعت ابریشم نیز به دلیل از بین رفتن توتستان‌ها و از رونق افتادن پرورش کرم ابریشم به محاق رفت و در حال حاضر به دلیل نبود مواد اولیه تنها دو واحد صنعتی ابریشم در گیلان مشغول فعالیت هستند. این دو واحد کارخانه‌های ریسندگی و بافندگی «فومنات» و «خاور» هستند که در سال 92 و بعد از مشکلات چندین و چندساله این صنعت، با تلاش شرکت سرمایه‌گذاری آتیه دماوند و سازمان صنعت، معدن و تجارت گیلان با اصلاح ساختار فنی و اقتصادی بعد از ده سال مجددا راه‌اندازی شدند. فرهاد محرر، رئیس هیئت‌مدیره انجمن صنفی کارفرمایی صنایع نساجی و پوشاک گیلان، درباره وضعیت کلی حاکم بر نساجی این استان به آتیه‌نو می‌گوید: «صنعت نساجی با مشکلات زیادی در بخش مالی، اداری و حتی سیاسی – اجتماعی روبه‌رو است.» او بخشی از مشکلات به‌وجودآمده برای این صنف را ناشی از صداقت و در چشم بودن واحدهای تولیدی نساجی در خلأ فرایندهای تشویقی و تسهیل‌کننده فعالیت تولیدکننده‌ها می‌داند و می‌گوید: «واحدهای تولیدی با نشان و تابلو مشخص و شفاف‌تر از بقیه واحدها کار می‌کنند و مالیات و ارزش‌افزوده و عوارض شهرداری و تامین‌اجتماعی و... خیلی راحت از آن‌ها اخذ می‌شود.» او مشکلات صنعت ابریشم را نیز گوشه‌ای از مشکلات صنعت نساجی می‌داند و توضیح می‌دهد: «نساجی صنعتی بود که با تکیه‌بر الیاف طبیعی می‌توانست به اقتصاد این منطقه بسیار کمک کند، درحالی‌که متاسفانه به دلیل عدم‌ حمایت و به‌کارگیری روش‌ها و علوم جدید با مشکل مواجه شد.» او در ادامه به نگاه مثبت دولت یازدهم به حمایت از تولید ملی اشاره می‌کند و می‌گوید: «دولت فعلی واقعا قصد کمک دارد و قدم‌های خوبی برداشته است. عوارض گمرک برای جنس‌های تکمیلی را افزایش داده و جلوی ورود کالاهای قاچاق را گرفته است، چراکه اگر اوضاع به شکل قبل ادامه پیدا می‌کرد بقایای صنعت نساجی و پوشاک نیز نابود می‌شد.»