استقلال دوم و پرسپولیس چهارم. شاید خوش‌بین‌ترین هوادار سرخابی در شروع فصل چهاردهم لیگ برتر باور نمی‌کرد که تیمشان در نیم‌فصل چنین جایگاهی داشته باشد. هرچند آبی‌های تهران از ابتدای فصل موفق شدند به رتبه‌های بالای جدول برسند اما با اتفاقاتی که در بین فصل‌های سیزدهم و چهاردهم برای هردو تیم رخ داد به نظر می‌رسید در نیم‌فصل جایگاهی بهتر از نیمه‌های جدول نداشته باشند.

 

  آبی آسمانی

همه برای استقلال فصل بدی را پیش‌بینی می‌کردند. تیمی که هم سرمربی‌اش را از دست داده بود و هم بازیکن ستاره‌ای را جذب نکرده بود. آبی‌پوشان پایتخت در پایان فصل گذشته با امیر قلعه‌نویی خداحافظی کردند. همه نزدیکان استقلال می‌دانستند که این خداحافظی با هر جایگزینی به ضرر استقلال تمام خواهد شد. مرد کاریزماتیک استقلال وقتی در این تیم نتیجه نگرفت تقریبا همه متوجه شدند که کار سرمربی بعدی بسیار مشکل خواهد بود. گزینه بعدی استقلال بدون برو برگرد علی منصوریان بود و همه نیم‌نگاهی هم به فرهاد مجیدی داشتند. مربی اول نمایش خوبی در نفت تهران داشت و دومی از محبوبیت بسیار بالایی برخوردار بود. اما به جای این دو نفر مظلومی روی نیمکت نشست. بدتر اینکه هیئت‌مدیره استقلال شرایط مالی خوبی نداشت و به همین دلیل ساده به غیر از رحمتی هیچ ستاره‌ای به استقلال اضافه نشد. ناگفته معلوم بود که تیم مظلومی روند بدی را طی خواهد کرد. ترکیبی از ستاره‌های جوان تیم‌های دیگر و البته سرمربی‌ای که به نظر نمی‌رسید کاریزمای قلعه‌نویی، محبوبیت مجیدی و دانش منصوریان را داشته باشد. تیم مظلومی اما لیگ را کوبنده شروع کرد. آن‌ها هرچند قرعه خوبی داشتند اما هم خوب گل زدند و هم بردند. آبی‌های تهران از 6 بازی اول در 5 بازی پیروز شدند و بار خود را برای صدرنشینی بستند. هرچند گفته می‌شود قرعه خوب در این اتفاق تاثیر زیادی داشته اما استقلال مظلومی با این پیروزی‌ها نیمی از نیم‌فصل را صدرنشین بود. 3 مساوی و 2 برد این تیم از هفته هفتم تا دوازدهم جایگاهشان را در صدر کمی متزلزل کرد و درنهایت صدر را از ایشان گرفت. با این همه نمی‌توان درخشش ستاره‌های جوان آبی و البته خوب امتیاز جمع کردن تیم مظلومی نسبت به سایر تیم‌ها را نادیده گرفت. مظلومی نه در تیمش بازیکن باتجربه دارد و نه بازیکنانی هماهنگ در اختیارش قرار گرفته. او تیمی جدید را تقریبا از اول ساخته که ناهماهنگی‌شان طبیعی است اما بسیار خوب نتیجه گرفته‌اند و بالا نشسته‌اند. حالا همچنان استقلال مظلومی با بی‌مهری‌های هواداران مواجه است، اما هرکدام از هواداران اگر شرایط فصل گذشته و فصل جاری را بررسی کنند حتما اعتراف خواهند کرد که استقلال شاهکار کرده است. مخصوصا با شرایط مالی وخیم، بدون ستاره، و با پرویز مظلومی.

 

  پرسپولیس زلزله

تیم شانزدهم جدول حالا به رتبه چهارم رسیده؛ این جمله همه رستگاری قرمزهاست. نه کمتر نه بیشتر. آن‌ها اگر از سال‌های قبل یک زغال گرمی داشتند و با آن خودشان را در میانه‌های جدول نگه می‌داشتند، در همین فصل خاکستر شدند و از خاکستر دوباره زاده شدند. پرسپولیس برانکو برخلاف استقلال مظلومی بسیار محبوب بوده. هواداران نمایش تیمشان را دوست داشتند و به همین دلیل هم حتی در هفته‌ای که قعرنشین بودند انتقادهای دسته‌جمعی نداشتند. پرسپولیس البته سال‌هاست که هیچ اثری از تیم سابق ندارد. تیمی که آخرین قهرمانی‌اش مربوط به دوره افشین قطبی است و در زمان مربیگری حمید درخشان به حضور مداوم در انتهای جدول عادت داشت، در شروع نیم‌فصل هم هیچ ستاره‌ای را جذب نکرد تا سقوط این تیم به لیگ پایین‌تر از احتمالات در نظر گرفته شود. پرسپولیس برانکو هرچند خوب بازی می‌کرد، هرچند خوب موقعیت ایجاد می‌کرد، اما در مقابل نمی‌توانست از دروازه‌اش دفاع کند و همین مسئله به پاشنه آشیل آن تبدیل شد. قرمزها در همه روزهای فصل، دومین خط حمله لیگ برتر را داشتند اما به خاطر گل خورده بالا عموما امتیازی از بازی‌هایشان نمی‌گرفتند. قرعه بد پرسپولیس هم یکی از توجیهات در مورد رتبه قرمزها بود. پرسپولیس بعد از بازی با پدیده مقابل استقلال خوزستان، سپاهان، ذوب‌آهن، فولاد، سایپا، تراکتورسازی و صبا قرار گرفت. 7 بازی مقابل تیم‌هایی که به‌جز فولاد در رتبه‌های 1 تا 8 نیم‌فصل قرار گرفته‌اند. از این بازی‌ها پرسپولیس 7 امتیاز گرفت و به نظر می‌رسید که کار تیم سرمربیگری و تیم بازیکنان تمام شده باشد. هیئت‌مدیره قرمزها شاید پول نداشت و شاید اجازه نداشت و یا شاید نخواست، اما هرچه بود بر انتخاب خود اصرار کردند و قرمزها موفق شدند در 8 بازی آینده 18 امتیاز به دست بیاورند. این درخشش قرمزها هرچند در کنار خود یک‌عالمه موقعیت ازدست‌رفته و پنالتی‌های خراب‌شده و امتیازهای سوخته دارد، اما از سویی دیگر امید قهرمانی را برای پرسپولیسی‌ها زنده کرده است. برانکو در روزهایی که تیمش در انتهای جدول بود از قهرمانی صحبت می‌کرد و حالا به نظر می‌رسد که به هدفش بسیار نزدیک است. او به هدفش نزدیک شده و پرسپولیس خاکسترشده را دوباره آتش کرده. تیمی که گل می‌زند، موقعیت می‌سازد و امتیاز می‌گیرد.