مهدی شریفی

آن زمانی که ما می‌خواستیم بریم سربازی جوری سر نخواستنمان دعوا بود که کار داشت به مجلس و اینجور جاها می‌کشید و تقریبا تمام نهادهای ذی‌ربط می‌خواستند به نوعی ما را از سر خودشان باز کنند. فوتبالیست که باشی اما دنیا به رویت می‌خندد. علاوه بر اینکه به جای سیر کردن در پادگان و پا جفت کردن و کلاغ‌پر رفتن در سوز سرما، با شورت ورزشی می‌روی روی زمین چمن و هزارتا هوادار هم برایت هورا می‌کشند، جوری سر مالکیتت دعواست که ملوانان زبل تو را از کام ژنرال قلعه‌نویی و تراکتور می‌کشند بیرون و شبانه و به صورت چریکی می‌برندت انزلی تا ژنرال را بیندازند توی آمپاس تا بیش‌ازپیش درجه‌های ژنرالی‌اش بی‌اقتدار شوند!