اول بارسلونا و حالا رئال مادرید و اتلتیکو مادرید. این سه باشگاهی هستند که طی دو سال اخیر توسط یوفا از حضور در نقل و انتقالات محروم شدهاند. بارسلونا همین ژانویه محرومیتش برطرف شد و بعد از دو پنجره نقل و انتقالات بدون ترانسفر (بازه نقل و انتقالات ژانویه گذشته و تابستان) به بازار بازگشت و حالا به نظر میرسد که رئال مادرید و اتلتیکو مادرید دو پنجره نقل و انتقالات را از دست بدهند. هرچند این دو باشگاه اعتراض خواهند کرد، اما تقریبا بر کسی پوشیده نیست که در یوفا حتما در موردشان قانون اجرا خواهد شد. اما چنین اتفاقی در ایران چگونه خواهد بود؟ همین اول فصل صحبت از نقل و انتقالات اشتباهی بود که توسط سپاهان انجام شده و پیش از آن هم استقلال و پرسپولیس متهم بودهاند که قوانین نقل و انتقالات را نقض کردهاند. هرچند همه کسانی که این اخبار را پیگیری میکردند انتظار تغییر در نتایج لیگها را داشتند و اینکه تیم ردشده از قانون مثلا مقام قهرمانیاش را پس دهد، اما نهتنها مقامی جابهجا نشد که کمترین برخوردی هم با تیمها صورت نگرفت. یعنی پرسپولیس، استقلال و سپاهان در سالهای اخیر مرتکب خلافهایی شدهاند که بابت آن کمترین جریمهای را تحمل نکردهاند. حالا اگر قانونگذار و مجری قانون به این مسئله فکر کرده بودند و این تیمها محروم میشدند چه اتفاقی میافتاد؟ تئوری بدبینانه در مورد نقل و انتقالات فوتبال این است که به خاطر حق دلالی زیاد هیچکس دوست ندارد تیمهای حتی خلافکار از نقل و انتقالات حذف شوند و حق دلالی 20 بازیکن کاسته شود، اما تئوری خوشبینانه ماجرا هم کمک چندانی نمیکند. ساختار دولتی فوتبال ایران عموما جلوی اجرای قانون را میگیرد. تصور کنید هرکدام از تیمهای لیگ برتری به یکی از ارگانهای دولتی وصل هستند و حقوقشان از این طریق پیگیری میشود. فکر کنید سپاهان توسط فدراسیون فوتبال محروم شود و مدیرعامل نخواهد تمکین کند. اگر در اروپا تکلیف دخالت ارگانهای دولتی در فوتبال مشخص باشد، در ایران این فرصت همیشه فراهم است که با شکایت به دیوان عدالت اداری از محرومیتها فرار کنند و البته فدراسیون فوتبال ایران را در آستانه تعلیق قرار دهند. اینها همه به غیر از این است که روابط بالاتر از ضوابط به کار میافتند و قوانین را نقض میکنند. همین هفته قبل طبق قوانین نظاموظیفه سربازی قرار بر این شد که مهدی شریفی، بازیکن تیم سپاهان، برای سربازی به ملوان برود. تیم ملوان تنها تیم نظامی لیگ برتری است و طبیعی است که بازیکنان سرباز را جذب کند. اما با چند رابطه ویژه، تراکتورسازی که تیمی نظامی هم نیست موفق شد شریفی را در اختیار بگیرد. این همان نکتهای است که میشود برای تفاوتهای فوتبال در اجرای احکام مختلف از اروپا تا ایران در نظر گرفت.