گزارش جدید سازمان بینالمللی کار حاکی از آن است که کمبود نیروی کار شاغل در بخش خدمات درمانی موجب شده نیمی از جمعیت سالمند جهان به خدمات درمانی باکیفیت دسترسی نداشته باشند. در این گزارش 46 کشور که 80 درصد از جمعیت بالای 65 سال جهان را تشکیل میدهند، بررسی شدند و آمار از کمبود شدید خدمات بهداشتی و درمانی درازمدت برای بخش قابلتوجهی از سالمندان در این کشورها حکایت دارد. این گزارش در ادامه میافزاید کمبود 6/13 میلیون نفر نیروی کار در بخش خدمات اجتماعی و بهداشتی زمینهساز این معضل شده است. برای مثال در آفریقا که به کمبود 5/1 میلیون نفر نیروی کار ماهر در بخش خدمات اجتماعی و درمانی دچار است، بیش از 90 درصد از سالمندان به خدمات درمانی درازمدت دسترسی ندارند یا این خدمات به طور مطلوبی ارائه نمیشود. اما بیشترین کمبودها در آسیا و در منطقه آسیا پاسیفیک مشاهده میشود که کمبود 2/8 میلیون نفری نیروی کار موجب شده 65 درصد از جمعیت سالمند خارج از گردونه خدمات درمانی طولانیمدت قرار بگیرند. این در حالی است که پرکردن این شکاف علاوه بر تامین خدمات ضروری برای سالمندان، فرصتهای شغلی متعددی ایجاد میکند.
کارشناسان سازمان جهانی کارگری میگویند، تنها 6/5 درصد از جمعیت جهان در کشورهایی زندگی میکنند که در آنها خدمات درمانی برای سالمندان به طور فراگیر و باکیفیت ارائه میشود. به این ترتیب تعداد قابلتوجهی از سالمندان ناگزیرند در صورت نیاز به خدمات درمانی طولانیمدت، تمامی هزینهها را تقبل کنند یا اینکه سهم بیشتر را بپردازند.
این در حالی است که دست و دلبازترین کشورها در تامین هزینههای درمانی طولانیمدت برای سالمندان کشورهای اروپایی هستند. اروپاییان 2درصد از تولید ناخالص داخلی را به تامین این هزینهها اختصاص میدهند، با این حال باز هم در برخی موارد پرداخت سهم عمدهای از هزینهها بر عهده سالمند است. کارشناسان میگویند، نادیدهگرفتن نیازهای افراد سالمند نتیجه بیتوجهی مقامات به اهمیت زندگی باکیفیت سالمندان در دوران پیری است. به گفته آنها، در برخی جوامع این نگرش وجود دارد که هزینه کردن برای تامین خدمات درمانی طولانیمدت مورد نیاز سالمندان از نظر اقتصادی بهصرفه نیست و این هزینهها باید صرف جوانان و میانسالان جامعه شود. این در شرایطی است که ارائهدهندگان این نظریه به این نکته توجه نمیکنند که ایجاد زیرساختهای لازم برای دسترسی سالمندان به خدمات درمانی طولانیمدت، فرصتهای شغلی زیادی ایجاد خواهد کرد. به این ترتیب بخشی از بار ایجاد فرصتهای شغلی در جامعه توسط این بخش به دوش کشیده میشود.
کارشناسان پیشنهاد میکنند نقش بیمه تامیناجتماعی در پرداخت هزینههای درمان طولانیمدت سالمندان پررنگتر شود و دولتها از طریق دریافت مالیات هزینه پرداختی برای استفاده از خدمات درمانی طولانیمدت ویژه سالمندان را به حداقل برسانند. همچنین افزایش تعداد افراد شاغل در بخش خدمات درمانی طولانیمدت برای سالمندان میتواند به ارتقای سطح کیفیت این خدمات کمک کند و در عین حال پوشش فراگیرتری پدید آورد.