اینکه خبرنگار تخصصی حوزه سلامت نداند راهنمای بالینی چیست، یا از نظام ارجاع و پزشک خانواده بی‌خبر باشد و از اقتصاد سلامت و قوانین جاری آن سر درنیاورد، اتفاق تلخی است که نیاز به موشکافی جدی دارد. این مباحث کلان را باید ستون و زیربنای نظام سلامت دانست، اما وقتی خبرنگاری درباره این ستون‌های اصلی مطالعه نداشته باشد، نباید به خود اجازه دهد در این حوزه قلم بزند.

متاسفانه این روزها با ورود سایت‌های خبری تحلیلی جدید، روزبه‌روز این مشکل به شکل حادتری خود را نشان می‌دهد. در حال حاضر خبرنگارانی وارد عرصه سلامت شده‌اند که برخی از آن‌ها الفبای نظام سلامت را هم نمی‌شناسند.

عده‌ای از آن‌ها در نشست‌های خبری هم شرکت می‌کنند و با طرح سوالات بسیار ابتدایی یا حتی اشتباه، وزن نشست‌های تخصصی را تنزل می‌دهند.

بدیهی است وقتی خبرنگاری چارچوب کلی و نارسایی‌های نظام سلامت را نشناسد، در بهترین حالت تبدیل به ضبط‌صوت مسئولان و کارشناسان می‌شود، در حالی که وظیفه خبرنگار حوزه سلامت این است که با طرح مطالبات دقیق و دغدغه‌های جدی، روشنگری کند و به رشد نظام سلامت یاری رساند.

نظام سلامت، حوزه خبری حساسی است که با جان و سلامت مردم سروکار دارد و بنابراین خبرنگار این حوزه، وظیفه بسیار خطیری به دوش می‌کشد. انتشار اخبار غلط و ارائه تحلیل‌های ناقص کمترین آسیبی است که می‌تواند کم‌سوادی در حوزه سلامت به بار بیاورد. اینکه خبرنگار حوزه سلامت این حوزه را دست‌کم بگیرد و خود را از مطالعه بی‌نیاز بداند، آفت بزرگی است که خبرنگار را از رسالت اصلی‌اش دور می‌کند.ژ

کم‌سوادی یا ناآگاهی خبرنگار حوزه سلامت خیلی راحت می‌تواند خبرنگار را بدون آنکه حتی خودش بداند، از منافع مردم دور کند و او را به تریبون رایگان برخی گروه‌های ذی‌نفع و در پی سود مالی در نظام سلامت تبدیل سازد، در حالی که قطعا از یک خبرنگار آگاه به زیروبم نظام سلامت، نمی‌توان به‌راحتی در راستای منافع شخصی یا گروهی سوءاستفاده کرد.