ضعف نظام سلامت مردم را محافظهکار کرده است
پسانداز چینیها برای دوران بیماری
نظام سلامت جهان برای پیشگیری و کمک به درمان بیماران طراحی شده است اما این سیستم نیز به بیماریهایی دچار است که گاهی درمان آن زمانبر و پرهزینه است. مشکلات نظام سلامت تنها مختص کشورهای فقیر یا درحالتوسعه نیست. برای مثال کشوری مانند آمریکا که توسعهیافته و ثروتمند به شمار میرود، لقب یکی از ناکارآمدترین سیستمهای بیمه سلامت در میان کشورهای توسعهیافته جهان را یدک میکشد. اما نقاط ضعف نظام سلامت در کشورهای فقیر و درحالتوسعه پررنگتر است.
حامد رسولی
نظام بهداشت و سلامت چین با وجود اینکه در دهههای گذشته با تمام قوا در مسیر روبهجلو حرکت کرده، سرعت آن با تغییرات اجتماعی و اقتصادی این کشور همخوانی نداشته است. سرانه تولید ناخالص داخلی چین از سال 1980 تاکنون 25 برابر شده، هزینههای زندگی افزایش یافته و نرخ مرگومیر نوزادان به یکچهارم کاهش یافته است. هرچه جمعیت چین سالمندتر و ثروتمندتر میشود، بیشتر در معرض بیماریهای ناشی از آلودگی هوا، استعمال دخانیات و چاقی قرار میگیرد و نیاز به بهرهمندی از سیستم درمانی باکیفیت نیز بیشتر و بیشتر میشود.
در چین بیمارستانها مسئول تامین هزینهها هستند و این نکته به منفعتطلبی آنها منجر شده است. تجویز بیشازحد دارو و آزمایشهای متعدد ازجمله روشها برای کسب درآمد است. برخی بیمارستانها نیز برای کاهش هزینهها حتی از قرار دادن صابون در سرویسهای بهداشتی خودداری میکنند. به تعویق افتادن حقوق پزشکان نیز به فراگیر شدن دریافت رشوه منجر شده است. روند درمان نیز طولانی است. برای مثال چنانچه یک روستایی به درمان پزشکی نیاز داشته باشد، نخست در درمانگاه محلی معاینه میشود و در صورت لزوم به بیمارستان استانی و سپس کشوری اعزام میشود و اگر نیاز به درمان تخصصی باشد باید به بیمارستانهای شانگهای یا پکن مراجعه کند. در این شهرها صحنه بیمارانی که شب را پشت در بیمارستانها سپری میکنند تا صبح در صف انتظار طولانی در ردیف اول باشند، بسیار عادی است.
این در حالی است که دولت چین در سالهای اخیر میلیاردها دلار در بخش سلامت هزینه کرده است. در حال حاضر 99 درصد جمعیت شهری به بیمه درمان دسترسی دارند که در مقایسه با نرخ 21 درصدی دهه گذشته، رشد خوبی داشته است. با این حال هزینه خدمات درمانی اولیه در حال افزایش است و سهم بیمار در پرداخت هزینههای درمانی نیز بیشتر شده است. دولت حدود 300 یوان در سال بهعنوان یارانه سلامت به شهروندان پرداخت میکند، اما هزینههای درمان بسیار سنگین است. به همین دلیل چین یکی از بالاترین نرخهای پسانداز در جهان را دارد، زیرا مردم نگران هزینههای سرسامآور درمان بیماریهایی هستند که ممکن است در آینده به آن دچار شوند.
در حال حاضر مقامات نظام سلامت چین در تلاش برای بهکارگیری ایدههای خلاقانه به منظور ارتقای سطح کیفی و کمی خدمات درمانی هستند. تکنولوژیهای جدید، سرمایهگذاری خصوصی، تکنیکهای آموزشی جدید برای پزشکان و به طور خلاصه سرعت بخشیدن به روند توسعه و پیشرفت نظام سلامت چین ازجمله اهداف آنهاست. مقامات پکن امیدوارند با استفاده از یک استراتژی منسجم، بیماریهایی را که نظام سلامت به آن دچار است درمان کنند.