گفتوگو با کارآفرین موفق حوزه نرمافزار
وقتی بومیسازی دانش، سودآور است
فاطمه علی اصغر
او ابتدا تنها بود، بدون هیچ حمایت مالی، همچون هزاران دانشجوی فارغالتحصیل نرمافزار کامپیوتر. تفاوتش اما این بود که دست روی دست نگذاشت و منتظر کمک کسی یا ارگانی نشد. آستینها را بالا زد و از صفر شروع کرد. از یک دفتر کوچک در یک پاساژ بزرگ در تبریز. هفت هشت ماه نگذشته بود که ایدهاش در حوزه سلامت را پرورش داد و توانست از طریق همین ایده، دفترش را به پارک فنآوری و اطلاعات در آذربایجان شرقی منتقل کند. دوستان و همکاران زیادی بعد از این به او پیوستند. حالا او توانسته دستاوردهای مهمی در حوزه کارآفرینی دانشبنیان و کسبوکار به دست بیاورد، ازجمله کسب تندیس زرین پنجمین جشنواره بینالمللی رسانههای دیجیتال در مهرماه سال 90، کسب عنوان نرمافزار برتر و دریافت لوح تقدیر در بخش نرمافزارهای رسانهای، کسب مقام کارآفرین برتر ششمین جشنواره امتنان از کارآفرینان برتر، برگزیده جشنواره ملی نوآوری و شکوفایی معاونت فناوری ریاست جمهوری و تایید محصول او بهعنوان محصول نوآورانه از سوی کمیته نوآوری جشنواره رسانههای دیجیتال وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. رسول خالقی این روزها در حال رایزنی برای گسترش دستگاه آنالیز جسمانی در قالب یک طرح ملی است. این دستگاه در زمینه پیشگیری و شناسایی بیماریهای اسکلتی میتواند نقش مهمی در حوزه سلامت ایفا کند. او معتقد است که ملی شدن این طرح، زحمات او و همکارانش را طی سالهای گذشته به ثمر میرساند.
چگونه میتوان در حوزه علم قدمهایی بزرگ برداشت؟
خالقی 34ساله است. در رشته نرمافزار کامپیوتر تحصیل کرده و از 24سالگی کارش را بدون هیچ حمایت مالی شروع کرده است. خودش روزهای نخست کارش را اینگونه توصیف میکند: «روزهای سختی بود، سالهای اول بهتنهایی کار میکردم و شرکت درآمدزایی نداشت. تولید محصول نداشتیم. با فراز و نشیبهای زیادی روبهرو بودیم اما کمکم دوستان به ما پیوستند و حالا خوشبختانه به نتایج خوبی رسیدهایم و تلاشهایمان به ثمر نشسته است.»
شاید برای بسیاری از فارغالتحصیلان کامپیوتر این سوال پیش بیاید که وارد شدن به این عرصه با چه دشواریهایی روبهروست: «وارد حوزه دانش شدن سخت است.
در ابتدا بازدهی مالی ندارد. کوچکترین اشتباهی تاوانهای بزرگ دارد. بحرانهای اقتصادی در جامعه وجود دارد. هیچکس از کار حمایت نمیکند. وقتی با مانعی روبهرو شوید همه میگویند که میخواستی وارد این کار نشوی! اما من معتقدم اگر برنامهریزی دقیق و هدفی مشخص وجود داشته باشد، افراد میتوانند وارد کارهای تولیدی و کارآفرینی شوند.»
خالقی بر این باور است که «کسانی که وارد کارهای تولیدی و دانشبنیان میشوند نباید این مسئله را فراموش کنند که باید آگاهیهای خود را در زمینه اقتصادی نیز باید بالا ببرند، چون تنها با داشتن اطلاعات اقتصادی در حوزه علم میتوان قدمهای بزرگ برداشت.»
حوزه پرچالشی به نام سلامت
«مهمترین هدف ما در روزهای اول این بود که از نرمافزارها در راستای پیشبرد بسیاری از برنامهها ازجمله در حوزه سلامتی استفاده کنیم. از طرف دیگر آموزشهای غلطی در زمینه سلامت وجود داشت.
بنابراین سعی کردیم آموزشهای مربوط به سلامت را با نرمافزارهای مناسب به شکل «پکیج سلامتی» تهیه و به بازار عرضه کنیم.» پکیج سلامتی خالقی با استقبال خوب مردم روبهرو میشود: «وقتی وارد حوزه سلامت شدیم، دیدیم که انقدر نیاز و مشکلات در این حوزه هست که هنوز هم پس از این همه سال نتوانستیم از آن خارج شویم و همه برنامههای خود را به صورت هدفمند در این حوزه ادامه دادیم.» بهجز پکیج سلامتی، طراحی و تولید نرمافزاری در زمینه فعالیتهای ورزشی در پارکها برای تامین سلامتی برای شهرداری تبریز یکی دیگر از طرحهای شرکت اوست که به نتیجه رسید. او طی این سالها گامهای دیگری هم در این حوزه برداشته، همچون طراحی نرمافزار گزارش عملکرد و آمارگیری توسعه سلامت و ورزش، سیستم بیومکانیک ورزشی و حرکات اصلاحی تحت نظارت پارک علم و فناوری استان آذربایجان شرقی و طراحی نرمافزارهایی در حوزه سلامت روح و جسم، به سفارش وزارت بهداشت و مرکز بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تبریز.
میگوید در حوزه سلامت طرحهای متعددی در دست اجرا دارد که میتواند در زمینه گسترش سلامت موثر واقع شود؛ ازجمله سیستم توسعه سلامتی و ارتقای شاخص سلامتی، دستگاه تمام اتوماتیک فعالیتهای هوازی و انعطافپذیری، نرمافزار آموزش حرکات اصلاحی، نرمافزارهای آموزش آمادگی جسمانی - ورزش همگانی و ویژه ورزش حرفهای و قهرمانی.
همه این پروژهها طی سالهای مختلف نیروهای زیادی را برای اجرا به کار واداشته و او توانسته کارآفرین موفقی باشد.
چگونه محصول 300 میلیون تومانی 200 میلیاردی میشود؟
«به نظر من یکی از دغدغههای اساسی در این روزها فقدان دانشی است که برای تولید یک محصول استفاده میشود. اگر حمایت مسئولان از موسسههای دانشبنیان صورت بگیرد و ما بتوانیم دانش تولید این محصول را در داخل پیدا کنیم، میتوانیم این فاصله را پر کنیم و حتی وارد رقابت جهانی شویم.»
خالقی بعد از به نتیجه رسیدن برجام این امیدواری را نزدیک میبیند: «از این به بعد جوانان ما با امید بیشتری میتوانند به سمت تولید روی بیاورند. همین که بدانند میتوان محصولی تولید کرد که مخاطب جهانی دارد، اعتمادبهنفس و انگیزه فرد برای تولید محصول بالا میرود.»
او اعتقاد راسخ دارد که اگر کسی تصمیم بگیرد وارد کاری شود و موفق باشد میتواند با یک برنامهریزی دقیق به خواستهاش برسد، اما اگر تصمیم او در راه زندگیاش همان ابتدا اشتباه باشد، یک روز چشم باز میکند و میبیند که همه فرصتهای خود را از دست داده است.»