در حاشیه
حسین هدایتی
اینجا هدایتی، اونجا هدایتی، همهجا هدایتی. فقط کافی است دستش را دراز کند تا یک اسپانسر برای پیراهن تیم ملی بخرد یا بازی تدارکاتی جور کند یا اینکه بازیکن جدید برای پرسپولیس بخرد. این حاجحسین هدایتی کلا آدم خیری است و همهاش کارهای خیر میکند. فکر کنید همین پریروز فدراسیون بود و جلسه داشته که برای تیم ملی چطور پول خرج کند، بعد رفت باشگاه پرسپولیس تا بازیکن جدید بخرد. خلاصه دو سوال اینجا باقی میماند؛ یکی اینکه اگر هدایتی نبود فوتبال چطور میشد؟ دوم اینکه انگیزهاش از این کمک کردنها چیست؟
عبدالله ویسی
آقوی همساده! مصداق بارز گزاره «پیشونی/منو کجا میشونی؟». اگر روی نیمکت سپاهان باشی و با وجود اشتباهات مهلک داوری (به ضرر حریف) نتوانی ببری، یعنی بختت از کودکی بسته بوده! داور نفت را ده نفره کرد، اما سپاهان کاری از پیش نبرد. یک پنالتی برای سپاهان گرفت، پنالتی گل نشد و درنهایت 9 دقیقه وقت اضافه هم دودستی تقدیم سپاهانیها کرد، اما ته ماجرا... بگذریم. اگر ویسی بیشتر و باکلاستر تیمش راهدایت کرده بود این تیم پنالتی را گل میکرد و الان مشغول رزرو هتل در خرمشهر بود.
مهدی رحمتی
به همه ثابت کرد عاقل است و دوبار از یک سوراخ گزیده نمیشود. بعد از لجبازی در ماجرای کیروش و از دست دادن تیم ملی، سر قضیه اختلاف با منصوریان حساب کار دستش آمد. به خاطر همین بلافاصله بعد از اخراج شدن به صورت شفاهی توسط منصوریان، در برنامه 90 روی خط آمد و با آرامش دور از انتظاری گفت سرباز استقلال است و حتی در صورت نیمکتنشینی در این تیم میماند تا یک جفت شاخ روی سر فردوسیپور و میلیونها بیننده برنامه 90 سبز شود. رحمتی با تمسک به همین سیاست جدید بیسروصدا به تمرین برگشت و احتمالا بعد از چند هفته نیمکتنشینی دوباره برمیگردد به ترکیب تیم!