شرایط تیم ملی ایران اصلا خوب نیست. هرچند صعود تیم ملی به مرحله نهایی مقدماتی جام جهانی و جام ملتهای آسیا قطعی شده و از طرفی دیگر سیلی از بازیکنان جوان و درجهیک آماده حضور در ترکیب اصلی تیم ملی هستند، اما تیم ملی روزهای خوبی را پشت سر نمیگذارد. شرایط و امکانات لازم برای تیم ملی فراهم نیست و همین مسئله صدای سرمربی تیم ملی را برای بار چندم درآورده. ماجرایی که میتواند بسیار جدیتر از دفعات گذشته باشد و به جدایی کیروش از تیم ملی ایران منجر شود. هرچند عدهای پیشبینی میکنند که این اعتراض سرمربی تیم ملی هم مانند سایر اعتراضها پایانی خوش داشته باشد و مرد پرتغالی ماندگار شود، اما این شیوه رساندن امکانات به تیم ملی ایران عجیب و باورنکردنی است. تیم ملی بعد از 5 سال حضور کیروش در ایران هنوز یک زمین چمن مناسب ندارد. نهتنها تیم ملی زمین چمن مناسبی ندارد که هیچکدام از تیمهای حاضر در لیگ برتر چنین امکانی را ندارند. به غیر از زمین چمن موارد زیاد دیگری هم هست که کیروش به کمبود آنها اعتراض دارد و هنوز مشکلش حل نشده. تیم ملی تا امروز قرارداد رسمی و درستوحسابی با یک برند تولید لباس امضا نکرده و رسما تیم ایران همچنان بدون پیراهن مانده. کمپ پزشکی مورد نظر کیروش هم آنطور که قرار بوده راه نیفتاده است. البته مشکل فوتبال ایران و در مرحله بعد تیم ملی فقط این کمبودها نیست. فوتبال ایران از اساس و ساختار شرایط بسیار بدی دارد. شرایطی که سبب میشود تیم ملی امید به المپیک نرسد و تیم ملی ایران هم برای رسیدن به جام جهانی نیاز به مربیای درجهیک داشته باشد. در اصل تیمهای ملی ایران برای عبور از تیمهای آسیایی همیشه از حربه استعدادهای جوان و مربیان درجهیک استفاده میکنند و این چنین فاصله زیاد فوتبال بیساختار ایران را با سایر تیمها پر میکنند. هرچند همه کارشناسان این مسئله را میدانند و بر آن واقف هستند که فاصله فوتبال ایران از نظر امکانات با ژاپن، کرهجنوبی و استرالیا زیاد است، همه اذعان دارند که این فاصله را باید با دانش مربیانی چون کیروش پر کرد. او سرمربی تیم ملی هم میشود و حمایتهایی در سطوح اجرایی کشور هم دارد اما عجیب است که در رسیدن امکانات به تیم ملی باز هم اهمال وجود دارد. یعنی همه میدانند کیروش خوب است و او را استخدام میکنند، اما امکانات لازم را در اختیارش نمیگذارند. یک زمین چمن مناسب، امکانات تمرینی، پزشکی و... درجهیک کمترین لازمه برای یک فوتبال حرفهای است که لیگ برتر ایران و البته تیم ملی از آن محروم هستند و اعتراضهای کیروش هم سبب نشده اوضاع بهتری برای تیم ملی فراهم شود. تیم ملی روزهای سختی را پشت سر میگذارد. احتمال جدایی کیروش از تیم ملی، آن هم در حالی که نسلی پرورش پیدا کردهاند و وقت استفاده و رونمایی از آنهاست، بدترین اتفاق ممکن برای فوتبالی به حساب میآید که کمکم جان گرفته. لیگ برتری که پس از سالها به تکاپو افتاده و جوانهایی که خودشان را کمکم نشان میدهند همچنان برای پویایی به یک تیم ملی موفق نیاز دارند. تیمی که با کیروش موفق بوده اما انگار نمیتواند با سرمربیاش بماند.