بعید است رسول نجفیان را بشناسید و چهره‌اش را به خاطر بیاورید و صدای گرمش را از یاد ببرید. درست است که او را بیشتر به‌عنوان بازیگر و کارگردان می‌شناسیم، درست است که او را روی صحنه نمایش به یاد می‌آوریم یا در تلویزیون دیده‌ایم، اما او دستی هم در موسیقی دارد و روایتگر «رسم زمونه» است. همان آهنگ جان‌سوز که می‌گوید: «عجب رسمیه، رسم زمونه، میرن آدما، از اونا فقط، خاطره‌هاشون به جا می‌مونه.» هرچند این آهنگ در خاطر ما بیشتر نشسته است، اما رسول نجفیان دو آلبوم موسیقی روانه بازار کرده و همیشه در حوزه موسیقی فعال 

بوده است.

 

دور از بازیگری

نام «آرایشگاه زیبا» برای همه ما آشناست. زمانی که تلویزیون دو شبکه بیشتر نداشت و این سریال یکی از بهترین و ماندگارترین مجموعه‌های تلویزیونی بود که در آن دوران پخش می‌شد. در آن سریال، در آرایشگاهی که رضا بابک در نقش آرایشگر در آن حضور داشت، داستان‌های جذابی برای ما روایت شد. آنقدر که حتی اگر یک قسمت از سریال را دیده باشید، فضای داستان و حضور محمود بصیری را به خاطر می‌آورید. این‌ها چه ارتباطی به رسول نجفیان دارد؟ نجفیان هرچند به‌عنوان بازیگر شناخته می‌شود، اما یکی از نویسندگان «آرایشگاه زیبا» بود. سریالی دوست‌داشتنی که کمتر نام نجفیان را در کنار آن شنیدیم.

 

تئاتر برای تلویزیون

فهرست مجموعه‌های تلویزیونی که رسول نجفیان به‌عنوان بازیگر در آن‌ها حضور داشته بلندبالاست، اسم‌های خاطره‌انگیزی نیز در این میان وجود دارد؛ «آپارتمان»، «رعنا»، «داستان یک شهر» و... اما حقیقت این است که فارغ از این کلیشه‌های جلوی دوربین که باعث می‌شوند بازیگران بیشتر به چشم آشنا بیایند، رسول نجفیان در طول دهه شصت و ابتدای دهه هفتاد به خاطر حضور و کارگردانی تله‌تئاترهای متنوع به تلویزیون رفت‌وآمد داشت. تله‌تئاترهایی که در آن دوران بار اصلی سرگرمی را برعهده داشتند و بیشتر برای مخاطب‌های تلویزیون تولید می‌شدند که دغدغه‌هایی هنری‌تر داشتند. از همکاران نجفیان در آن دوران می‌توان به داوود میرباقری، مسعود رسام و... اشاره کرد.