یکی از عمده آسیب‌هایی که می‌تواند نظام سلامت را تهدید کند و اعتبارات بهداشت و درمان کشور را به مخاطره بیندازد، تحمیل هزینه‌های غیرضروری از سوی برخی پزشکان و مراکز درمانی است. اینکه بدون معاینه بالینی دقیق و صرفا با هدف درآمدزایی بیشتر، بیمار را به سمت تهیه داروهای غیرضروری و یا انجام خدمات پزشکی و تشخیصی غیرضروری ارجاع دهند، مسئله‌ای است که می‌تواند اعتبارات نظام سلامت را با چالش جدی مواجه کند.

تحمیل هزینه‌های غیرضروری به نظام سلامت، جدای از تبعات اقتصادی که به دنبال دارد، می‌تواند سلامت بیمار را هم به مخاطره بیندازد و بیمار را به روند تشخیصی و درمانی معیوبی وارد کند که جز ضربه زدن به سلامت جامعه، نتیجه دیگری نخواهد داشت. بی‌گمان تعداد پزشکانی که بیمار را به سمت فرآیندهای تشخیصی و درمانی غیرضروری سوق می‌دهند، بسیار محدود است، آن هم در مقایسه با خیل عظیم پزشکان متعهدی که برای سلامت بیمار و اقتصاد سلامت، ارزش و احترام قائل هستند، با این حال افزایش سطح نظارت‌ها می‌تواند از میزان این هزینه‌های غیرضروری در نظام سلامت بکاهد و از بروز چنین تخلف‌های موردی جلوگیری کند.

نباید از خاطر برد که حدود 140 سال پیش نیز مسئله‌ای به اسم سهم‌خواری در نظام‌های سلامت جهان مطرح شد که در آن، پزشک بابت ارجاع هر بیمار به برخی مراکز درمانی و تشخیصی به سودهای بادآورده می‌رسید، اما با افزایش نظارت‌ها و برخورد با متخلفان، این مسئله در نظام‌های سلامت کشورهای توسعه‌یافته مرتفع شد. قطعا در کشور ما هم با افزایش سطح نظارت‌ها، می‌توان هم مسئله تحمیل هزینه‌های غیرضروری به نظام سلامت را کنترل کرد و هم با موارد ناچیز و انگشت‌شمار سهم‌خواری مقابله کرد.