بسیاری از طبیعت‌گردان بر این باورند که کویرها و بیابان‌ها از زیباترین بخش‌های طبیعت هستند و زیباترین بخش این مناطق کم‌آب، رمل‌ها و تپه‌های ماسه‌ای است. جالب است بدانید جایی بر روی کره زمین وجود دارد، که این تپه‌های شنی و روان و خشک در کنار دنیایی از آب، یعنی دریا قرار دارد. مناطق بسیار کمی در دنیا وجود دارد که دریا و تپه‌های ماسه‌ای در آن به هم پیوسته باشند. این ویژگی‌های خاص فقط در بخشی از کشور شیلی، صحرای بزرگ آفریقا و کشور نامیبیا دیده می‌شود. شاید باور آن دشوار باشد که در میان این مناطق انگشت‌شمار، نقطه‌ای در کشور ایران وجود دارد که محل تلاقی دریای عمان و رمل‌های روان است. جایی نزدیک به روستای دَرَک در شهرستان زرابان، در مرز استان هرمزگان و سیستان و بلوچستان. 

درگذشته به این نقطه از ایران «مُکران» گفته می‌شد و این نام به گفته پژوهشگران برگرفته از «مُک» به معنی نخل است. بلوچستان را می‌توان سرزمین نخل‌ها نامید. سرزمینی که تاریخ و طبیعت آن در زیبایی بی‌مانند است. در این استان قرارگیری رمل‌ها، تپه‌های ماسه‌ای و دریای عمان و همین‌طور کوه‌های زیبای مریخی در کنار هم بی‌نظیر است، اما تنها وجود رمل‌ها و کوه‌های مریخی در کنار دریای عمان باعث خاص بودن این منطقه نمی‌شود. وجود نخل‌های پراکنده و گله‌های بز و شتر در کنار این رمل‌ها نیز زیبایی این منطقه را دوچندان کرده است.

طبیعت در اینجا تمام تلاش خود را کرده تا بکرترین و زیباترین مناطق ساحلی دنیا را خلق کند. حالا وظیفه ما و مسئولان است که این طبیعت را همین‌طور حفظ کنیم، بدون اینکه کوچک‌ترین سازه‌ای در این منطقه و اطراف آن بسازیم. حتی بدون ساخت آلاچیق و مناطقی مخصوص گردشگران تا طبیعت بکر باهوکلات را به همین شکل حفظ کنیم.