اگر مخاطب ادبیات از هر نوع آن هستید با خواندن «آثار ادبی را چگونه باید خواند» تری ایگلتون، که با ترجمه محسن ملکی و بهزاد صادقی در نشر هرمس منتشر شده، یاد می‌گیرید که با مطالعه آثار ادبی، از شعر و داستان گرفته تا نمایشنامه و... فقط با آنچه این آثار می‌خواهند بگویند درگیر نشوید و به چگونه گفتن یا به زبان اهل‌فن «فرم» اثر ادبی هم توجه کنید. گرچه این کتاب همان‌طور که ایگلتون در پیش‌گفتار آن می‌گوید در درجه اول «راهنمایی برای نوآموزان» عرصه نقد ادبی است برای اینکه الفبای نقد ادبی را یاد بگیرند، اما ایگلتون بلافاصله این را هم اضافه می‌کند که «امیدوارم [این کتاب] برای کسانی که درگیر مطالعات ادبی هستند، یا کسانی که صرفا از خواندنِ شعر، نمایشنامه و رمان در وقت آزادشان لذت می‌برند نیز مفید باشد.» ایگلتون در کتاب «آثار ادبی را چگونه باید خواند» سعی کرده به زبانی ساده و شیرین و با طنز و شوخ‌طبعی که خاص نوشته‌های اوست به مخاطبان عادی ادبیات کمک کند از کنار ظرافت‌های متون ادبی به‌سادگی نگذرند و این ظرافت‌ها را دریابند یا به بیانی دیگر آثار ادبی را با دقت بخوانند و بتوانند تشخیص دهند که این آثار چطور ساخته‌وپرداخته شده‌اند و نحوه ساخته شدن هر اثر چه ربطی به موضوع و محتوا و معنای آن اثر دارد. درواقع ایگلتون در این کتاب به مخاطبش الفبای نقد و تحلیل اثر ادبی را می‌آموزد و می‌کوشد نشان دهد که تحلیل اثر ادبی با لذت خواندن آن منافات ندارد. او می‌نویسد: «امیدوارم در حین کار نشان دهم که تحلیل انتقادی می‌تواند مفرح باشد و با انجام دادن این کار این توهم را نقض کنم که تحلیل خصمِ لذت است.» کتاب پنج فصل دارد به نام‌های: «آغاز آثار ادبی»، «شخصیت»، «روایت»، «تفسیر» و «ارزش». خواندن این کتاب به مخاطبان ادبیات می‌آموزد که چطور با تشخیص نکات باریک‌تر از مو در آثار ادبی زین پس از ادبیات بیش‌ازپیش لذت ببرند. گفتنی است از این کتاب ترجمه‌ای دیگر نیز با عنوان «چگونه ادبیات بخوانیم» موجود است که این یکی را مشیت علایی ترجمه و نشر لاهیتا منتشر کرده است.