اگر از تماشای فیلم‌های وسترن، علمی-تخیلی، ترسناک و حادثه‌ای و مانند این‌ها لذت می‌برید می‌توانید با خواندن کتابی که توضیحات و تحلیل‌هایی جالب‌توجه از این نوع فیلم‌ها به دست می‌دهد لذت خود را از این نوع فیلم‌ها کامل‌تر کنید. کتاب «ژانرهای سینمایی: از شمایل‌شناسی تا ایدئولوژی» نوشته بری کیت گرانت، که با ترجمه شیوا مقانلو در نشر بیدگل منتشر شده، کتابی است که همان‌طور که از عنوانش پیداست در آن به ژانر در سینما پرداخته شده و این موضوع را از وجوه گوناگون و با ارجاع به فیلم‌هایی که از قواعد ژانر پیروی می‌کنند بررسی و تحلیل کرده است. در مقدمه کتاب ابتدا تعریفی ساده و سرراست از فیلم‌های ژانری ارائه شده است: «فیلم‌های ژانری، به زبان ساده، فیلم‌های تجاری بلندی‌اند که از راه تکرار و تنوع‌بخشی، داستان‌هایی آشنا را با شخصیت‌هایی آشنا و در موقعیت‌هایی آشنا تعریف می‌کنند. سینمای مردم‌پسند اغلب از فیلم‌های ژانری تشکیل شده است؛ همان نوع فیلم‌هایی که بیشترمان تماشا می‌کنیم، چه در سالن‌های سینما و چه در منزل بر روی دی‌وی‌دی و نوارهای ویدیویی.» نویسنده ضمن این توضیح این را هم می‌گوید که همیشه نمی‌توان به قطع و یقین سینمای هنری و تجربی را کاملا غیرژانری دانست. به اعتقاد او «فیلم‌های مهم اما متفاوت کارگردانان سینمای هنری چون ژان لوک گدار، اینگمار برگمن، و راینر ورنر فاسبیندر با برخی عناصر ژانری درآمیخته‌اند.» «ژانرهای سینمایی» جدا از مقدمه شامل چهار بخش با عنوان‌های «رویکرد به ژانرهای سینمایی»، «ژانر و جامعه»، «ژانر و مقوله تالیف سینمایی»، «ژانر و بازنمایی» و موخره‌ای با عنوان «خارج از مرزهای هالیوود» است. کتاب پر است از مثال‌هایی از فیلم‌های مختلف حادثه‌ای و وسترن و ترسناک و انواع و اقسام فیلم‌هایی که مخاطب عام دارند. فیلم‌هایی مثل «جنگ ستارگان»، «بچه رزمری»، «روزی روزگاری در غرب»، «هفت دلاور»، «بزرگ‌مرد کوچک»، «بربادرفته»، «جان‌سخت» و بسیاری فیلم‌های دیگر که قطعا فیلم‌بازهای قهار لذت تماشایشان را چشیده‌اند و شاید بدشان نیاید علاوه بر تماشای این فیلم‌ها از منظری تحلیلی هم به آن‌ها نگاه کنند.