بر این اساس، حداقل دستمزد روزانه مبنای وصول حق بیمه بیمه‌شدگان مشمول قوانین کار و تأمین‌اجتماعی (به استثنای مشاغل و فعالیت‌های دارای دستمزد مقطوع) مبلغ 885 هزار و 165 ریال اعلام ‌شد. سایر سطوح دستمزدی بر اساس آخرین دستمزد روزانه 1399، معادل 26 درصد به علاوه رقم ثابت روزانه 82 هزار و 785 ریال به شرح زیر افزایش می‌یابد:

 

مزد روزانه شغل سال 1400=82/785+1.26× آخرین مزد روزانه شغل در سال 1399

با توجه به اینکه طبق بند«3» تصویب‌نامه ‌‌شورایعالی کار مقرر شده کارفرمایان مشمول قانون کار به کلیه کارگران اعم از دائم و موقت و مجرد یا متأهل ماهیانه مبلغ 6 میلیون ریال بابت کمک‌هزینه اقلام مصرفی خانوار به عنوان مزایای رفاهی و انگیزه‌ای و همچنین بر اساس مصوبه مورخ یکم شهریورماه سال 99 هیأت محترم وزیران مبلغ 3 میلیون ریال به عنوان حق مسکن (از ابتدای تیرماه سال 1399) به کارگران مشمول قانون پرداخت کنند، لذا کارفرمایان کارگاه‌های مشمول قانون کار می‌بایست طبق بند «5» ماده (2) قانون تأمین‌اجتماعی و آیین‌نامه اجرایی ماده (39) قانون اخیرالذکر با رعایت بخشنامه‌های (5) و (5.1) جدید درآمد هنگام تنظیم صورت مزد و مزایا نسبت به درج مبالغ یادشده به همراه سایر اقلام مشمول کسر حق بیمه از جمله خواروبار در ایام اشتغال و... در ستون مربوطه و کسر حق بیمه متعلقه و پرداخت آن به شعبه اقدام کنند. چنانچه براساس مصوبه هیأت محترم وزیران، مبلغ حق مسکن قابل پرداخت به بیمه‌شدگان در سال 1400 افزایش یابد، مراتب مجدداً جهت اقدام اعلام می‌شود. همچنین به موجب بند «2» مصوبه مزبور و تبصره‌های ذیل آن و نیز دستورالعمل‌های صادره از سوی اداره‌کل روابط کار و جبران خدمت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و جداول مربوطه، تمامی ‌کارفرمایان مکلفند از مبلغ مزد پایه سنواتی کارگران مشمول قانون کار (اعم از کارگاه‌های دارای طرح طبقه‌بندی و فاقد طبقه‌بندی مشاغل) که دارای حداقل یک سال سابقه کار در همان کارگاه شده یا یک سال از دریافت آخرین پایه سنواتی آنان گذشته است به مبلغ روزانه 46 هزار و 667 ریال حق بیمه متعلقه را کسر و با رعایت ماده «39» قانون تأمین‌اجتماعی و آیین‌نامه اجرایی مربوطه به سازمان تأمین‌اجتماعی پرداخت کنند. شایان ذکر است، ملاک محاسبه مبلغ مزد پایه سنواتی بر اساس مصوبات سالیانه شورایعالی کار و میزان سنوات اشتغال بیمه‌شده در همان کارگاه و از تاریخ مبنای یکم فروردین‌ماه سال 95 (برای اولین پایه سنواتی) قابل محاسبه خواهد بود. همچنین هنگام محاسبه حق بیمه آن دسته از بیمه‌شدگان که در آخرین گزارش بازرسی انجام شده مربوط به قبل از اول فروردین‌ماه سال 1400، دستمزد آنان بیش از حداقل دستمزد روزانه (636 هزار و 809 ریال) درج شده، چنانچه در سال 1400 کارفرما از ارسال و پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان خودداری و یا در لیست‌های ارسالی ترک کار آنها را اعلام نکند، دستمزد آن‌ها به شرح بندهای «2» و «3» مذکور تعیین و سپس مبنای محاسبه حق بیمه ماه‌هایی که لیست آن ارسال نشده قرار گیرد. حداقل مبنای پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان ادامه بیمه به طور اختیاری مطابق بخشنامه امور بیمه‌شدگان مورخ 05/01/1398 برابر 1.2 حداقل دستمزد مصوب شورایعالی کار خواهد بود. همچنین مبنای پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان ادامه بیمه به طور اختیاری که مبنای پرداخت حق بیمه آنان در سال 1399 از رقم روزانه 636 هزار و 809 ریال بیشتر است؛ همانند سایر سطوح دستمزدی معادل 26 درصد به علاوه رقم ثابت روزانه 82 هزار و 785 ریال مطابق روش زیر در سال جاری افزایش می‌یابد که در هر حال از 1.2 حداقل دستمزد مصوب شورایعالی کار کمتر نخواهد بود.

 

مبنای پرداخت حق بیمه روزانه سال 1400= (82/785+1.26× آخرین مبنای پرداخت حق بیمه روزانه در سال 1399).

حداقل مبنای پرداخت حق بیمه بیمه‌شدگان صاحبان حرف و مشاغل آزاد در سال 1400 معادل رقم روزانه 885 هزار و 165ریال خواهد بود. همچنین با توجه به مفاد بند «4» دستور اداری مورخ 20/12/1399 در مواردی که دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه صاحبان حرف و مشاغل آزاد بالاتر از حداقل دستمزد مصوب شورایعالی کار در سال 1399 باشد، می‌باید ضریب دستمزد مربوطه نسبت به حداقل دستمزد مصوب شورایعالی کار در سال 99 رعایت شود.

 

دستمزد مبنای پرداخت حق بیمه سال 1400= (885/165× ضریب دستمزد مربوطه نسبت به حداقل دستمزد سال 1399 معادل 2/3).

کلیه پرداختی‌های آن دسته از مقرری‌بگیران بیمه بیکاری که تاریخ وقوع بیکاری آنان از تاریخ 1/1/1400 به بعد است، با رعایت حداقل دستمزد سال 1400 خواهد بود. همچنین پرداختی‌های آن دسته از مقرری‌بگیران بیکاری سنوات قبل که در سال 1400 ادامه می‌یابد و مبلغ آن کمتر از حداقل دستمزد مزبور در سال 1400 است تا مبلغ حداقل دستمزد سال 1400 ترمیم می‌شود. ضریب دستمزدی رانندگان حمل‌ونقل بار و مسافر بین‌شهری موضوع بند «7» جلسه هیأت‌مدیره مورخ 26/3/1381 و اصلاحات بعدی آن در سال 1397 به شرح زیر تعیین و از تاریخ 1/1/1400 مبنای دریافت حق بیمه و ارائه تعهدات قانونی تعیین می‌شود.

با توجه به مراتب فوق دستمزد مقطوع روزانه رانندگان مشمول قانون بیمه اجتماعی رانندگان حمل‌و‌نقل بار و مسافر بین‌شهری (ضریب 1/5) معادل یک میلیون و 328 هزار، بابت رانندگان مینی‌بوس و سواری (ضریب1/2) معادل یک میلیون و 62 هزار ریال، سایر رانندگان و رانندگان تاکسی، وانت‌بار و مینی‌بوس درون‌شهری (ضریب 1/1) معادل 974 هزار ریال تعیین می‌شود.

ضرایب دستمزد مقطوع کارگران ساختمانی موضوع بند «4» جلسه مورخ 23/10/1392 هیأت‌مدیره محترم سازمان، به شرح زیر تعیین و از تاریخ 1/1/1400 مبنای دریافت حق بیمه و تعهدات قانونی قرار می‌گیرد:

الف) کارگر درجه یک (کارگر ماهر، استادکار)، 1/4 برابر حداقل دستمزد

ب) کارگر درجه (2) (کارگر نیمه‌ماهر، کمک استادکار)، 1/3 برابر حداقل دستمزد

ج) کارگر درجه (3) ( کارگر عمومی)، 1/2 برابر حداقل دستمزد

با توجه به بند فوق حق بیمه کارگران ساختمانی می‌بایست بر اساس سطح مهارت اعلام شده در کارت مهارت فنی آنان و بر اساس دستمزد مقطوع روزانه شغل مربوطه با اعمال ضرایب 1/2، 1/3، 1/4 برابر حداقل دستمزد (به ترتیب یک میلیون و 62 هزار، یک میلیون و 151 هزار و یک میلیون و 239 هزار) ریال بر اساس سطح مهارت کارگران مزبور و با رعایت مصوبات هیأت‌مدیره محاسبه و وصول شود. با توجه به مصوبات ‌‌شورایعالی تأمین‌اجتماعی و هیأت ‌امنای سازمان تأمین‌اجتماعی، حداکثر دستمزد روزانه مشمول کسر حق بیمه از ابتدای سال جاری هفت برابر حداقل دستمزد روزانه تعیین و رعایت موضوع حسب مورد در ماه‌های 31،30 و 29 روزه الزامی ‌است.