آیا بهبود روابط چین و ایالات متحده به ضرر کارگران است؟

آتش اژدها بر اشتغال آمریکایی

چین بدون شک اولویت اصلی آمریکاست. از هر لحاظ که حساب کنیم چین برای آمریکا دردسر خواهد بود؛ چیزی که خود آن‌ها از دهه 90 احساس کرده بودند. دردسری حتی بزرگ‌تر از شوروی؛ چراکه اگر روس‌ها در مبانی معرفت‌شناسی با آمریکا متفاوت بودند، چین در مبانی معرفتی نیز شبیه آمریکاست. تنها تفاوت بین آمریکا و چین را شاید بتوان سرمایه‌داری لیبرال و سرمایه‌داری اقتدارگرا دانست. از همین لحاظ حرکت خیره‌کننده چین به سوی جایگاه آمریکا (با وجود فاصله 7 هزار میلیارد دلاری در GDP که خود این فاصله به اندازه تمام اقتصاد ژاپن و هند است)، به شدت نگرانی غرب را افزایش داده است. البته چین هم‏اکنون در شاخص برابری قدرت خرید (GDP PPP)، جای آمریکا را در صدر جدول جهان گرفته است. از سوی دیگر به دلیل همان مبانی معرفت‎شناختی، چین دشمن آمریکا محسوب نمی‌شود و شراکت تجاری با بزرگترین اقتصاد جهان، سپر دفاعی قدرتمندی برای چین به وجود آورده است. مبادله سالانه 500 میلیارد دلار بین چین و آمریکا، باعث شده اگر ایالات متحده بخواهد ضربه‌ای به اژدها بزند، در واقع خود را نابود کرده است.

موسی حسن‌وند روزنامه‌نگار

یک اولویت استراتژیک

هرچند از زمان سفر نیکسون به چین در سال 1972 و اجرای «دیپلماسی پینگ‏پونگ»، همه روسای جمهور (به استثنای کارتر)، حداقل یک بار به چین سفر کرده‏اند، اما نخستین رئیس‏جمهوری که وارد منازعه جدید و استراتژیک با چین شد، اوباما بود.