بر خلاف عیدی و پاداش پایان سال کارمندان دولت که هر سال به موجب 

تصویب نامه هیأت وزیران مبلغ آن مشخص و در خصوص کلیه کارمندان دولت به طور یکسان اعمال می‌شود، مبنای تعیین و پرداخت عیدی و پاداش به کارگران مشمول قانون کار، ماده واحده قانون تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران مصوب سال ۱۳۷۰ مجلس شورای اسلامی است.

برابر ماده واحده قانون تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاه‌های مشمول قانون کار، حداقل عیدی کارگران دوبرابر حداقل دستمزد و حداکثر عیدی به شرطی که از مصوبه قانون کار بیشتر نشود، سه برابر حداقل دستمزد خواهد بود.

با توجه به مصوبه شورای عالی کار، حداقل دستمزد کارگران در سال ۱۳۹۹ با افزایش ۲۶ درصدی به یک میلیون و ۹۱۱ هزار تومان رسید که با احتساب ماده واحده قانونی، حداقل عیدی کارگران ۳ میلیون و ۸۲۰ هزار تومان و حداکثر عیدی، ۵ میلیون و ۷۳۰ هزار تومان خواهد بود. بنابراین عیدی پرداختی به کارگران در انتهای سال نباید کمتر از 

۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان باشد.

بر اساس قانون مربوط به تعیین عیدی و پاداش سالانه کارگران شاغل در کارگاه‌های مشمول قانون کار مصوب سال ۱۳۷۰، کلیه کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون کار مکلفند به هر یک از کارگران خود به نسبت یک سال کار ، معادل ۶۰ روز آخرین مزد ‌به عنوان عیدی و پاداش بپردازند و مبلغ پرداختی از این بابت به هر یک از کارگران نباید از معادل ۹۰ روز حداقل مزد روزانه قانونی کارگران تجاوز کند. البته پرداخت عیدی به کارگرانی که کمتر از یک سال در کارگاه‌ها مشغول به کار بوده‌اند نیز الزامی بوده و مبلغ عیدی پرداختی به آنان باید به مأخذ شصت روز مزد و به نسبت ایام کارگر و روزهایی که در آن محل به کار مشغول بودند، محاسبه و پرداخت شود.