بنا به اعلام سازمان بینالمللی کار، گزارشهای مختلف نشان میدهد وضعیت بازار کار در آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب با بحرانی عجیب روبهرو شده که در یک قرن گذشته بیسابقه است. گسترش کرونا در مناطق آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب بزرگترین انقباض در هزینههای اقتصادی، نیروی کار و تولید را به همراه داشته است. کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد در منطقه آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب با همکاری سازمان بینالمللی کار در یک گزارش مشترک نوشتند «بهبود بازار کار در آمریکای لاتین و کارائیب بسیار کند خواهد بود.» بیشترین آثار ناشی از شیوع کرونا در سه ماهه دوم سال ۲۰۲۰ احساس شد که در این بازه زمانی حدود ۴۷ میلیون نفر بیکار شدند. بسیاری از نیروهای تعدیل شده توانایی ورود به شغل جدید را نداشتند یا محدودیتهای ایجاد شده مانعی برای اشتغال است. گزارش مشترک کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد در منطقه آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب و سازمان بینالمللی کار نشان میدهد، بازگشت به شرایط اقتصاد پیش از کرونا بسیار زمانبر است و چند سال طول میکشد. اگر متوسط نرخ رشد تولید ناخالص ملی ۳ درصد ثابت باشد، تولید ناخالص داخلی سال ۲۰۲۳ برابر با سال ۲۰۱۹ خواهد بود. اگر متوسط نرخ رشد تولید ناخالص ملی مانند دهه گذشته ۱.۸ درصد باشد، تولید ناخالص داخلی سال ۲۰۲۵ برابر با سال ۲۱۰۹ خواهد بود. نویسندگان گزارش با تأکید بر اهمیت دولتها در کنترل این بحران مینویسند: «این روزها که کشورهای جهان درگیر بحران کرونا هستند، نقش دولت قوی و کارآمد بسیار برجسته میشود تا به سرعت به اثرات اقتصادی و اجتماعی واکنش نشان دهد.» سازمانهای نگارنده این گزارش درباره اهمیت سیاستهای کلان دولتها مینویسند: «توسعه پایدار و ترویج اشتغال به سیاستهای کلان و بخشی دولتها نیاز دارد. این امر مستلزم پیشبرد سیاستهای زیست محیطی است که رشد اقتصادی مشاغل، سیاستهای مالی و اشتغال را فعال میکند.» گزارش منتشر شده نشان میدهد مهاجران، زنان و جوانان بیشترین آسیب را از شیوع کرونا در آمریکای لاتین و کارائیب دیدهاند. در این میان، گروههایی که بیشتر آسیب را دیدهاند، مشاغلی هستند که توانایی دورکاری و کار در منزل را ندارند. زنان علاوه بر تجربه خسارتهای شغلی مجبور هستند تا از اعضای خانواده خود مراقبت کنند. کارگران غیررسمی تحت تأثیر ممنوعیتهای ایجاد شده برای جلوگیری از گسترش کرونا قرار دارند. این گروه به همراه کارگرانی که مهارت کمتری دارند و کار آنها بیشتر فیزیکی است از گروههای هستند که بیشترین آسیب را دیدهاند. انتشار ویروس کرونا استخدام جوانان ۱۵ تا ۲۴ ساله را به شدت تحت تأثیر قرار داده است. شرایط استخدام سخت ناشی از فرصتهای شغلی کم، استخدام کمتر و تجدید کمتر قراردادهای کاری موقت است. آمارهای منتشر شده از چهار کشور آمریکای لاتین و حوزه دریای کارائیب نشان میدهد نرخ اشتغال جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال حدود ۷.۸- درصد و برای افراد بیش از ۲۵ سال ۳.۷- درصد شده است.