اکثر انسانها درک صحیح و منطقی درباره آنچه در پیرامونشان میگذرد، ندارند یا باورهای غلط، ذهن آنها را منحرف میکند و میرباید. برای مثال اصطلاحات «پیری»، «از ما گذشته»، «دیگر دیر شده» و «بازنشستگی» از همین دسته واژههای دور از واقعیت هستند که ذهن را به بیراهه میبرند؛ در حالی که حقیقت چیز دیگری است و افزایش سن به معنای بازنشسته شدن، پیری و از دست رفتن تحرک و پویایی نیست. در دوران بازنشستگی میتوانید سالمترین، موثرترین و خاطرهانگیزترین روزهای عمر خود را سپری کنید. از نظر روحی- روانی و جسمانی پرانرژی، سرزنده و چابک باشید و بیش از همیشه احساس سلامت و نشاط کنید و با استفاده از تجربیات و استعدادهای خودآگاهانه از هدر رفتن پول و مخارج اضافی جلوگیری کنید.
در هر وضعیتی که هستید، هرچه سریعتر بر زندگی و اتفاقات روزمرهاش مسلط شوید، تا زمانی که احساس کنید روح و روانتان به آرامش و امنیت درونی رسیده است. دوران بازنشستگی فرصتی طلایی برای رسیدن به تمام آرزوهایی است که سالها منتظرش بودید. خود را آنقدر مشغول کنید که غمها و دردها فرصت نکنند در تنهایی و خلوت شما رخنه کنند. کار، ورزش و تفریح در این مواقع بهترین گزینهها هستند. اگر میخواهید روزهای زندگیتان توام با امنیت، آرامش، آسایش و اعتمادبهنفس سپری شوند، باید مراقب انتخاب شیوه زندگی خود باشید و آن را به صورت حرفهای برنامهریزی و مدیریت کنید.
انسانهای فرهیخته و مثبتاندیش بیشتر روی امکانات و داشتههایشان تمرکز و تاکید میورزند و علاوه بر آن سود و زیان، حاشیه امنیت، پیروزی و شکست، هزینهها را از قبل بررسی و ارزیابی میکنند. البته برای رسیدن به آرزوهای خود باید گذشت کنید و حتی ممکن است در این راه چیزهای باارزشی را نیز از دست بدهید. اجرای یک طرح و برنامه خوب و مناسب برای دوران بازنشستگی، فقط پسانداز کردن پول نیست. پول و قدرت تضمینکننده سلامت و خوشبختی نخواهند بود، بلکه مهم اتخاذ شیوه صحیح زندگی، برنامهریزی مناسب و ایجاد ارتباطات قوی معنوی با نزدیکان و دوستان است که سالهای سال برای رسیدن به آن زحمت کشیده و آرزو دارید در دوران بازنشستگی از آن لذت ببرید. افراد بالای 50 سال باید عادتها و برنامه زندگی روزمره خود را تغییر دهند و از تکرار کارهای مشخصی که برای سلامتی آنها زیانبار است، اجتناب و از برنامههای سخت و طاقتفرسا و یکنواخت که حال آنها را بدتر میکند، دوری کنند. خیلیها تا آخرین روزهای زندگی متوجه نمیشوند که با ارزشترین ثروت دنیا حفظ سلامتی است!!
«به قول حکیم بوعلی سینا سلامتی تاجی است بر سر انسان که کسی جز فرد بیمار آن را نمیبیند»
تحقیقات نشان داده که شادی، نشاط، احساس رضایتمندی و خوشبختی در زندگی، مبتنی بر قدرت، ثروت و شهرت نیست، آنچه باعث دوام و استحکام یک زندگی سالم و موفق میشود، نتیجه روابط و ارتباطات خوب و صمیمانه با اطرافیان و دیگران است و این ما هستیم که با جوهره درونی و ماهیت ذات خود امید، انگیزه، آرامش معنوی و امنیت را به خویشتن خویش هدیه میدهیم.
یکی از گزینههای مناسب این است که در هر وضعیت و شرایطی که زندگی میکنید؛ خوب یا بد، برای حفظ و توسعه آمادگی عمومی حرکتی و جسمانی خود تلاش کنید و در راه کسب زندگی سلامتمحور یک لحظه آرام و قرار نداشته باشید. ورزش کردن و تحرک پویا بدون هیچ هزینهای، در هر زمان، مکان و وضعیت، امکانپذیر است. آگاهانه از ساعات کار روزانه خود لذت ببرید و به هر طریق ممکن، از فشار کارهای یکنواخت، مستمر و طاقتفرسا بکاهید. آنچنانکه در پایان روز در حد امکان، احساس خستگی نکنید و با آرامش، شادابی، سلامتی و تندرستی محل کار خود را ترک کنید.
البته کار برای برآورده کردن احتیاجات اولیه زندگی با رعایت حفظ سلامت و شادابی بسیار ارزشمند و پرمعناست. اما کارهای یکنواخت، مستمر، فشرده و نامحدود برای ثروتاندوزی، از روی عدم آگاهی است و باعث ابتلا به انواع بیماریها و مرگ زودهنگام میشود. هرچه مغز شما فعالتر و پرتحرکتر باشد، قشر بالایی مغز و سیستم عصبی مرکزی شما در برابر ابتلا به اختلالات شناختی، بیماری آلزایمر که با رسیدن به سن و سال بازنشستگی و به اقتضای شرایط سنی و بدنی، کمکم ضعیف، فرسوده و تنبل میشود، مقاومتر، فعالتر و انعطافپذیرتر خواهد شد.
واقعیت جهان امروز با تصورات عمومی که بازنشستگان را فراگرفته، تفاوتهای بسیاری دارد. بر اساس جدیدترین پژوهشها، تعداد افرادی که در سنین بالای 50 سالگی به موفقیت دست یافتهاند، به صورت روزافزونی در حال افزایش است. امروزه به واسطه افزایش طول عمر، افراد پس از بازنشستگی هنوز سالهای زیادی را پیش رو دارند که حتی در مدت زمان قابل توجهی از آن توان جسمی و آمادگی و تمایل روحی برای اشتغال و پذیرش مسئولیتهای شغلی را نیز دارا هستند و شناخت دقیق و بهرهگیری مناسب از تواناییهای فراوان بالقوه و بالفعل این گروه سنی میتواند بسترهای تقویت سرمایههای انسانی و اقتصادی را در جوامع فراهم کند. همچنین پس از بازنشستگی در جوامع امروزی با بهبود کیفیت زندگی و افزایش امید به زندگی بیشتر میشود.
توانایی کارآفرینی از جمله ضرورتها در عرصه ویژگیهای فردی و قابلیتهای افراد در جوامع هزاره سوم و از جمله عوامل رشد و توسعه و نیز یکی از شاخصهای تاثیرگذار در رصد کردن شرایط اقتصادی و اجتماعی یک جامعه است. برخی مطالعات در کشورهای توسعهیافته نشان میدهد، اغلب افراد پس از بازنشستگی تمایل به اشتغال نشان میدهند و حتی بسیاری از آنان به صورت فردی، یک شغل خانگی راهاندازی میکنند که البته انگیزه اقتصادی جزء لاینفک تمایل مجدد بازنشستگان به شروع کار جدید و کارآفرینی است، اما با این حال گذشته از عوامل اقتصادی و بهبود شاخصهایی همچون کیفیت زندگی، عوامل روانی و اجتماعی نیز در احساس نیاز به اشتغال افراد پس از بازنشستگی نیز بسیار تاثیرگذار است.
پس از همین امروز با یک هدف و برنامهریزی مشخص به دنبال علاقه و توانمندهایمان میرویم تا شادی، نشاط، امید و انگیزه را به خودمان هدیه دهیم و ثابت کنیم که:
«برای شروع کردن و بهتر شدن، هیچوقت دیر نیست»